Merhaba, ben Onur Gürler...

Ehe. Merhaba.

Şimdi, uzun zamandır düşündüğüm bu kimlik açıklama bokunu, Ankara'da aniden aldığım bir kararla bilgisayarın başına oturarak şeyettim, ve yazıyorum.

Ben Onur Gürler, bildiğiniz kadarıyla 17 yaşında, siyah saçlı, kilolu, lise öğrencisi bir insanım.

Fakat.

Hani sürekli "Hangi lisede okuyorsun? Anadolu mu? Eşit ağırlık mı?" diye soruyordunuz da, "SEKS" diye cevap veriyordum ya. İşte, bütün onların bir nedeni vardı...

Ben konservatuvar öğrencisiyim. Yani tanıdığınız arkadaşlarım Utku, Umut, Emre gibi aynı. Onlardan tek farkım, bir üst sınıfta olmam, ve evet, YGS'ye de girmeyeceğim. Bizim hayatımız sınav çünkü.

Peki madem bu kadar kolaydı yazmak, neden bir buçuk yıldır kimliğimi gizledim?

Çünkü, az önce de söylediğim gibi, hayatımız kocccaman (hani ne kadar büyük bir kocamanlık anlaşılsın diye 4 c ile, kocCcaman hatta) bir sınav. Ben keman çalıyorum.

Ve internette olduğum süre içerisinde, masum ötesi bir istekti, sadece bulunduğum dünyanın birazcık dışında, bize göre daha sosyal, daha canlı, daha enerjili, daha NORMAL insanları tanıyıp vakit geçirmek istedim...

Kendimi farklı göstermek, merak uyandırmak, ekmek düşürmek, kitap çıkarmak gibi bir amacım kesinlikle yoktu, sadece dediğim gibi, biraz farklılık istemiştim, bir buçuk sene galiba yetti bana.

Farklılık...

Artık beni tanıyorsunuz, ciğerime kadar biliyorsunuz ama, eskisinden farklı bir şey olmayacak. Hani konservatuvardan, ne bileyim, kemandan falan bahsetmeye de başlamayacağım artık. Her şey eskisi gibi, sadece tipimi gördünüz, adımı biliyorsunuz. Bu kadar.

Şöyle ki, artık bazı insanların yaptıkları da canımı sıkmaya başlamıştı. Oradan buradan resim bulmalar, saçma sapan profiller göndermeler falan. Hatta birisi, çok yakın bir arkadaşımı bulup "bu sen misin" demişti bana. Yanlışlardan, uydurmalardan bıktım sadece, Blogmania gibi anonimlere, gizli kimliklere saygı duyduğunu iddia edip, "pucca'nın kimliği zaten açık, bakın şurda resmi var" yavşaklıkları yapan bir topluluğun admininden tehditler duymak istemiyorum.

Saçma sapan bir şey yüzünden yalan söylemekten sıkıldım, ortada bir şey yokken kendimi, suratımı insanlardan saklamaktan sıkıldım.

Sadece bu yüzden.

Son zamanlarda burası, içimi döktüğüm, can sıkıntımı giderdiğim bir yer olmaktan çıkmıştı, saçmasapan bir şeyler olmuştu buraya. Sevmiyordum, ilgilenmiyordum, farkındasınızdır. Belki bu sayede, bir buçuk yıl öncesine geri dönüp kasıntı kasıntı şeyler yazmaktansa tekrar içimi dökmeye, sıkıntılarımı paylaşmaya başlayabilirim diye düşündüm.

Haksız mıyım?

Bu aşamadan sonra da bana "Gerizekalı, kendini beğenmiş piç, selebriti bozuntusu göt" diyecek olanlara da aşağıdaki fotoğrafımı armağan ediyorum. Eğer gerçekten bu kadar yaptığım şeyden sonra, hala "Ayy sıpanç tipsizmişsin, ehehe" diye dalga geçecek olan falan olursa, gerçekten siktir olup gitsin, çok rica ediyorum.

Son olarak, ismimi öğrenmeniz bana artık Sıpanç demeniz gerekmediği anlamına gelmiyor. Bu nicki ben ismimi saklamak için değil, sevdiğim için aldım ve hala seviyorum. Aldınız mesajı.

Bir de, umarım yazıdan konservatuvarı sevmediğim, kemandan nefret ettiğim sonucu çıkmamıştır. Ben sadece dediğim gibi, bulunduğum ortamdan farklı olmak istedim birazcık. Hepsi bu.

Öyle.

Defne Joy'un da dediği gibi, "Beni sevin, beni sevin, beni sevin... Benim olayım bu!"

Artık küfür işiteceksem sadece yazdığım yazılardan dolayı işitmek istiyorum, başka nedenlerden dolayı değil. Yazılarım, tweet'lerim, ne bileyim, yüklediğim resimlerde falan bir değişiklik olmayacak, Homer'dan da vazgeçecek değilim, ama bunu istedim, ani bir kararla da bu yazıyı yazdım, yayınladım.

Anladınız mı?
Bu bir veda yazısı değil lan. Saçmalamayın. Yani.

Sanırım kimse normal bir fotoğraf beklemiyordu. Bekleyenlerden de özür diliyorum, üzgünüm dostlar. Ne yapayım, ben de böyle bir insanım yani.