Simsıpanç'ın Blog Şeysi

Merhaba.

2011-05-16T23:28:00.002+03:00

Belki taşındığımı hala bilmiyorsunuzdur diye.

2 Metre Öteye Taşınmıştır...

2011-04-01T00:12:00.000+03:00

Espri yaptım. Neyse.

Efendim, bir buçuk senedir Blogger ile olan birlikteliğime bir son verdim, artık Wordpress altyapısıyla bloglamaya devam edeceğim.

http://www.simsponge.com adresinden bloguma (ve tabii burada olan bütün yazılara) ulaşabilirsiniz.

Haydi öptüm. Oraya da üye olun da orada görüşek. Malum buraya bakmayacağım artık. O yüzden.

Çok gribim.

Sanane, Banane ve Terbiye adında üç kızkardeş varmış.

2011-03-16T22:06:00.003+02:00

■ Öncelikle, Digitürk'ün ağzına sıçayım. Gerizekalılar.

■ Nabersiniz? Videodaki gibi burada da selam vererek giremiyorum galiba. Selam verme yeteneğinden yoksunum.

■ Anlamadığım iki insan tipi var. Birisi en yakın arkadaşıyla küsünce birden kanatsız meleğe dönüşüp, arkadaşıyla barışınca eski haline dönen ergen modundaki insanlar, öbür tip de dünyanın en salak insanıyken birden böyle kuğul hale dönüşen, ne bileyim, yaşça çok büyükmüş gibi falan davranan insanlardır. Mesela vardı böyle bir tane, daha bugün görüştüm. Bizim okulda her gün tokat yiyen, ne bileyim salak yerine konan, zaman zaman gerçekten salak olan, kendini esprili falan zanneden birisiydi, okuldan atıldı sonra, geçen gün gelmiş, herkese "naber?" demek yerine göz kırpıyor, "nasıl gidiyor?" falan diyordu. Lan nasıl gidiyor ne? Beş yaşındaki çocukla mı konuşuyorsun sen gerizekalı? Nasıl bir şeydir o. "Kuş ötüyor mu?" falan da de istersen. Nasıl gidiyormuş. Elli yaşında adam sanki. Peh.

■ Mini Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar; justin bieber sex hikayeleri, cıplak karılar heryeri açık cıplak gotü, tom kaulitz saat kaçta doğdu, ayh azdım xd, youtbe bir vidoy indirmeden facede paylaşırken aıl, doyumsuz pornasını izle.com

■ Başlıktan bir şey anlamayanlar için geliyor, bu cümle benim çocukluğumda büyük yer edinmiştir. Bu cümle, aslında çoğu çocuğun öğrendiği ilk fıkranın ilk cümlesi olma özelliğini taşır, fıkra şöyledir: "Sanane, Banane ve Terbiye adında 3 kızkardeş varmış. Bir gün Terbiye hastalanmış, Sanane ve Banane eczaneye ilaç almaya gitmişler. Eczacı kadın Sanane'ye 'Senin ismin ne?' diye sormuş, 'Sanane' cevabını almış doğal olarak. Sinirlenip öbür kızkardeşe dönmüş, 'Senin ismin ne?' diye sormuş, 'Banane' cevabını alınca daha da sinirlenip, 'Sizde terbiye yok mu?' diye bağırmış, kızkardeşler ikisi birden 'Vaaar, evde hasta yatıyo' demişler." Tam bir Fıkralarla Türkiye fıkrası değil mi sizce de, "Nassiii?" ile bitse, tam işte.

■ Bu arada ben ufak çapta vlogger'lığa başladım, youtube kanalıma şuradan gidebilirsiniz, veya blogdan ayrılmak istemiyorsanız aşağıda Wibiya Toolbar'ın Youtube butonundan bloga entegre olmuş halde videoları izleyebilirsiniz, halihazırda 3 tane video var.

■ Bu arada ben buradan duyurmamışım, annem Twitter'da. Bilin diye.

■ Sizce de, beni en iyi tanımlayan şarkı şu değil mi? Sözler de enteresan, "I hate my life and I wanna die, I aint got no iPhone..."

■ Mini Biebergasm hikayesi, sayfadan alıntıdır; " Yanağıma öpücük kondurdu sonra dudaklarıma yapıştı. Bense ellerimi onun altın sarısı saçları arasında kaybetmiştim. Üzerimdeki havluyu bi kere de çekip yere fırlattı. Bunu birden yaptığı için utandım . Ellerini belimde gezdiriken bana sürekli 'Seni Özledim' diyordu. Bende onu özlediğimi söyledim beni yatağa doğru yavaşça ittirdi ve t-shirtünü çıkarıp yanıma geldi..."

■ İtiraf köşesi: Çocukken evde sürekli Milka çikolata bulunurdu, ve fazla şişmanlamamam için (!) günde 4 kare (veya dikdörtgen) yeme hakkım vardı. Ve maalesef o bana asla yetmediği için, bütün çikolatanın kenarlarını kemirirdim, böylece karelerden yememiş olurdum. Gibi.

■ Bu arada, o Biebergasm sayfalarından birisi (Hepsini takip ediyorum, bu da bir itiraf olsun, video için malzeme çıkacak oralardan) sürekli hikayelerinde "iktirmek" diye bir fiil kullanıyor. İktirmek nedir yahu. Yatağa iktirdim falan. Ben mi duymadım daha önce, var mı yani böyle bir fiil? Bir de şeye çok gülüyorum, oradaki yorumlara "ayhhh çok boblu olsun daha sexsli hikaye yaz +18 olsun xD" imza: Selin Bieber, 13.

■ Rockçı Serpil'e gülmeyen, gülmese de şaşırmayan bizden değildir arkadaş. Kulaklık takılıydı, korktum lan. Çok feci. Bir de öyle bir tipten hiç beklemezsin yani öyle bir şey, giyinmiş falan güzel. Birden başlıyor WAOOAOAOAOAOAOAAH SVİT DRİMS AMETO İS, ÆVRİBAAADİ LAKİNSO diye, yemin ediyorum altıma bırakacaktım yani.

■ Facebook fan sayfasını açtım, yalnız amacım hayran toplamak falan değil yanlış anlaşılmasın. Sıpanç Tatlıtuğ isimli profilimi kendi adıma çevirince, neden anlamadım ama eklemek istemeyenler oldu. Bu yüzden fan sayfasını açtım, aşağıdan ulaşabilirsiniz.

■ Ayrıca La Shadow beni mimlemiş, onu da yazayım yarın. Özlemişim blogumu, gerçekten. Yalan söylemiyorum.

■ Sonraki vlog, tahmin ediyorum ki Saraykızı hakkında olacak. Saraykızı biliyorsunuz, bilenler bilmeyenlere anlatsın, Almanya'nın bağrından kopmuş gelmiş, bir youtube müzisyeniydi. Yaptığı cover'lar, kendi besteleri takdire şayandı diyebilirim. Fakat youtube kanalını kapattı, yastayız. Bu yüzden, onu anma videosu yapmayı düşünüyorum.

■ Ayrıca ilk videoda yaptığım soru cevaplama olayı Twitter, Facebook, Formspring ve blog için de geçerli. Yani videoda cevaplamamı istediğiniz bir soru olursa herhangi bir yazının altına yorum olarak atabilirsiniz, yayınlanmayacaktır. Videoda cevaplayacağım.

■ Müsaadenizle ben kalkayım. Veda da edemiyorum yazdıkça yazasım geliyor arkadaş.

■ Şunu da anlatmadan gitmeyeyim. Geçen gün, sırtımda keman kutusuyla otobüse bindim, kapının hemen yanında tek bir yer boştu, kemanla ne kadar zor olsa da geçtim oraya oturdum. Üniversiteye vardığımızda herkes KGS'den geçerken yerimi değiştireyim dedim, inmem kolay olsun diye kapının tam karşısındaki boş koltuğa oturdum, yanımda bir adam oturuyordu. Oturduğum an bas bas bağırmaya başladı, "NİYE BURAYA OTURUYON, OTURACAK YER Mİ YOKTU BAŞKA, ŞURAYA GEÇSENE ŞURASI BOŞ" diye, neye uğradığımı şaşırdım. "Beyfendi, keman var elimde, geçmek zor oluyor oradan" dedim, "BANANE NE BURAYA OTURUYON BURDA BEN OTURUYORUM OTURACAK YER Mİ BULAMADIN" diye tekrar bağırdı, "TAMAM ÖZÜR DİLERİM" diye ben de bağırdım, arkadaki koltuğa oturdum. Gerizekalı. Onun otobüsü sanki. Dangalak herif. Göt.

■ Gidiyorum ben. Sinirlendim bak şimdi akşam akşam. Haydi öpüldünüz.

Ben bu yazıyı yayınladığımda, sevişiyor olacaksınız. (Zihnimin Hortlakları #35)

2011-02-14T21:00:00.002+02:00

► Nickim gitgide kısalıyor. Simsıpanç'tı, Sıpanç oldu, şimdi Sıpa diyorlar. Yakında S olarak kalacak diye korkmuyor değilim.

► Tema için güzel bir arkaplan ve çeşitli widget şeyleri istiyorum fakat, açtığım her site "sayfa görüntülenemiyor" çıktı. Yapamadım. Bilemedim. Öneriniz varsa alabilirim gibi.

► Bir teknoblog açmayı planlıyorum, çok yakından takip ettiğim fakat hiç birini alamadığım tablet pc ve smartphone'lar hakkında. Ama tabii diyeceksiniz ki "Sen burayı çok güncelliyon da sanki, bi de yeni blog açıcan. Tambılırın bile duruyor lan öyle. Sus kapa çeneni" falan diyeceksiniz. Yani haklısınız, ne diyeyim.

► Bugün Sevgililer Günü, şimdi hatırladım. Kaç saattir Migros'a gidip ice tea almak istiyordum da, daha üzerimi giyinecek enerjiyi bile bulamadım. Demek bu yüzdenmiş.

► Efendime söyleyeyim, geçenlerde bir afiş gördüm. "Pizza House'ta 14 Şubat'a özel kampanya: Çiftlere kalp şeklinde pizza 7.95 yerine sadece 1 TL!!1" gibi. Merak ettiğim bir konu var. Acaba sadece heteroseksüel çiftlere mi ucuz pizza veriyorlar? Yani iki kız gayet sarmaş dolaş bir şekilde gitse, ucuz ve kalp şeklinde bir pizza yiyebilirler mi? Veya iki erkek gitse, öpüşmeleri istenir mi mekan tarafından, yoksa önlerine pizza konulur mu direkt? Bunlar hep merak ettiğim konular, ne yapayım. Ben de böyle lüzumsuz bir insanım.

► Facebook'ta ufaktan video işlerine girdim bildiğiniz gibi, bilmiyorsanız da şuraya tıklayarak ekleyebilirsiniz beni, güzel yorumlar aldım, zaten deneme gibiydi, yakın zamanda Youtube'da vlog olayına başlayacağım gibi görünüyor. Amma velakin bu tip vloglar için Vimeo da iyi bir kaynak gibi görünüyor. Bilemedim. Öneriniz olursa şeyapın.

► Ayrıca o pizzanın üzerindeki malzemenin varlığından şüphe ediyorum. Hani bilin diye.

► Penguen'de küçücük bir "Allah yok" yazısı için ne kıyametler, ne sövgüler. Yahu karikatür bu, KARİKATÜR. Artık eşşeğin amına suyu kaçırdılar afedersiniz, zaten lambayı da prezervatife benzetmişler. Pardon da, dini simgelere bu kadar dikkat eden insanların, o şekilde lambaların da kullanıldığını bilmesi gerekmez mi? HA? Gerçi ne bileyim, o kadar laf oyunlu, cin karikatürün arasında bana da biraz yavan geldi ama, bu kadar sövgüyü iftirayı, taşı çamuru haketmiyor kesinlikle.

► Çeviri bir sanattır: Miraç kandili - "Mirage Candle"

► Milkybar'ı çok severdim. Dünyanın en kibar çikolatasıydı, keşke şimdi de olsa.

► Ayrıca o pizzayı 1 TL'ye yemek için orada ezilip, o gün yaşamak istemese de o sırada cinsel ilişki yaşayacak insanların da kafasını anlayabilmem zor, biliyorsunuz.

► Filmin kendisi için değil, oyuncusu için gidilen filmlere karşıyım. Bu yüzden Mehmet Günsür'ü seyretmek için Aşk Tesadüfleri Sever'e gitmeye de karşıyım. Ama beni de sevin.

► Geçen Justin Bieber hakkında yazdığım yazı, sözkonusu sayfa tarafından ters anlaşılmış ve paylaşılmış olmakla beraber, HeyGirl dergisinin forumunda da linki verilmek suretiyle blogumun hitini bayağı artırmış bir yazıdır. Sevinsem mi, parmağımı ıslatıp prize mi tutsam bilemedim.

► ☃Az önce Twitter'da gördüm bunu. Böyle bir smiley var yani, insanlar charmap'ten falan buluyor bunu. Sonra Sıpanç neden kafayı yedin, neden bilmemne. Surata bak. Mal.

► Burada yazdığım gibi konuşunca aşağıdaki gibi bir diyalog oluşuyor.

(Bilgi: Kaldığımız otelde, organizasyon ile ilgili bir bilgi almak için gittiğimiz standa Desk deniyor.)

Arkadaş: (Hışırtılar eşliğinde) "Onur, seni deskten aradılar, acil gitmen lazımmış..."

Sıpanç: (Anlamamıştır.) "Ney? Seks mi?"

Arkadaş: "Hayır desk."

Sıpanç: "Ahahahahah. Ne diyon olm."

Arkadaş: "Deskten... Üf neyse."

► O pizzanın üzerinde peynir bile yoktur lan.

► Bu arada, kimliğimi açıkladığım yazıya çok güzel yorumlar aldım, teker teker yazacağım ama herkese buradan çok teşekkür ederim. Gerçekten beklemiyordum bu kadar, çok mutlu oldum.

► Son olarak, o pizzanın Allah belasını versin. Öperim.

Merhaba, ben Onur Gürler...

2011-02-04T22:33:00.000+02:00

Ehe. Merhaba.

Şimdi, uzun zamandır düşündüğüm bu kimlik açıklama bokunu, Ankara'da aniden aldığım bir kararla bilgisayarın başına oturarak şeyettim, ve yazıyorum.

Ben Onur Gürler, bildiğiniz kadarıyla 17 yaşında, siyah saçlı, kilolu, lise öğrencisi bir insanım.

Fakat.

Hani sürekli "Hangi lisede okuyorsun? Anadolu mu? Eşit ağırlık mı?" diye soruyordunuz da, "SEKS" diye cevap veriyordum ya. İşte, bütün onların bir nedeni vardı...

Ben konservatuvar öğrencisiyim. Yani tanıdığınız arkadaşlarım Utku, Umut, Emre gibi aynı. Onlardan tek farkım, bir üst sınıfta olmam, ve evet, YGS'ye de girmeyeceğim. Bizim hayatımız sınav çünkü.

Peki madem bu kadar kolaydı yazmak, neden bir buçuk yıldır kimliğimi gizledim?

Çünkü, az önce de söylediğim gibi, hayatımız kocccaman (hani ne kadar büyük bir kocamanlık anlaşılsın diye 4 c ile, kocCcaman hatta) bir sınav. Ben keman çalıyorum.

Ve internette olduğum süre içerisinde, masum ötesi bir istekti, sadece bulunduğum dünyanın birazcık dışında, bize göre daha sosyal, daha canlı, daha enerjili, daha NORMAL insanları tanıyıp vakit geçirmek istedim...

Kendimi farklı göstermek, merak uyandırmak, ekmek düşürmek, kitap çıkarmak gibi bir amacım kesinlikle yoktu, sadece dediğim gibi, biraz farklılık istemiştim, bir buçuk sene galiba yetti bana.

Farklılık...

Artık beni tanıyorsunuz, ciğerime kadar biliyorsunuz ama, eskisinden farklı bir şey olmayacak. Hani konservatuvardan, ne bileyim, kemandan falan bahsetmeye de başlamayacağım artık. Her şey eskisi gibi, sadece tipimi gördünüz, adımı biliyorsunuz. Bu kadar.

Şöyle ki, artık bazı insanların yaptıkları da canımı sıkmaya başlamıştı. Oradan buradan resim bulmalar, saçma sapan profiller göndermeler falan. Hatta birisi, çok yakın bir arkadaşımı bulup "bu sen misin" demişti bana. Yanlışlardan, uydurmalardan bıktım sadece, Blogmania gibi anonimlere, gizli kimliklere saygı duyduğunu iddia edip, "pucca'nın kimliği zaten açık, bakın şurda resmi var" yavşaklıkları yapan bir topluluğun admininden tehditler duymak istemiyorum.

Saçma sapan bir şey yüzünden yalan söylemekten sıkıldım, ortada bir şey yokken kendimi, suratımı insanlardan saklamaktan sıkıldım.

Sadece bu yüzden.

Son zamanlarda burası, içimi döktüğüm, can sıkıntımı giderdiğim bir yer olmaktan çıkmıştı, saçmasapan bir şeyler olmuştu buraya. Sevmiyordum, ilgilenmiyordum, farkındasınızdır. Belki bu sayede, bir buçuk yıl öncesine geri dönüp kasıntı kasıntı şeyler yazmaktansa tekrar içimi dökmeye, sıkıntılarımı paylaşmaya başlayabilirim diye düşündüm.

Haksız mıyım?

Bu aşamadan sonra da bana "Gerizekalı, kendini beğenmiş piç, selebriti bozuntusu göt" diyecek olanlara da aşağıdaki fotoğrafımı armağan ediyorum. Eğer gerçekten bu kadar yaptığım şeyden sonra, hala "Ayy sıpanç tipsizmişsin, ehehe" diye dalga geçecek olan falan olursa, gerçekten siktir olup gitsin, çok rica ediyorum.

Son olarak, ismimi öğrenmeniz bana artık Sıpanç demeniz gerekmediği anlamına gelmiyor. Bu nicki ben ismimi saklamak için değil, sevdiğim için aldım ve hala seviyorum. Aldınız mesajı.

Bir de, umarım yazıdan konservatuvarı sevmediğim, kemandan nefret ettiğim sonucu çıkmamıştır. Ben sadece dediğim gibi, bulunduğum ortamdan farklı olmak istedim birazcık. Hepsi bu.

Öyle.

Defne Joy'un da dediği gibi, "Beni sevin, beni sevin, beni sevin... Benim olayım bu!"

Artık küfür işiteceksem sadece yazdığım yazılardan dolayı işitmek istiyorum, başka nedenlerden dolayı değil. Yazılarım, tweet'lerim, ne bileyim, yüklediğim resimlerde falan bir değişiklik olmayacak, Homer'dan da vazgeçecek değilim, ama bunu istedim, ani bir kararla da bu yazıyı yazdım, yayınladım.

Anladınız mı?
Bu bir veda yazısı değil lan. Saçmalamayın. Yani.

Sanırım kimse normal bir fotoğraf beklemiyordu. Bekleyenlerden de özür diliyorum, üzgünüm dostlar. Ne yapayım, ben de böyle bir insanım yani.

Wishlist - Bir ergende mutlaka bulunması gerekenler listesi. Ya da bende sadece.

2011-01-28T22:13:00.000+02:00

Hani böyle sürekli, "New Year Wishlist, Bilmemne Wishlist" şeklinde listeler yapıyorsunuz ya. Ben de hep buna özenmiştim, dedim istediğim hayvansal şeyleri bir liste halinde toplayayım. Lazım olur, belki diye.

Başlıyorum.

Sony Bloggie CM5: Bunu istememdeki sebep, vlogger olmak istiyorum. Hani küçük vloglar falan, iJustine, Shane Dawson gibi. Değişik karakterler. Güze lolmaz mıydı. Bence olurdu.

Macbook Air 11": Özellikle 11" olanını istiyorum. Çok tatlı lan. Öyle böyle değil. Hem de Mac'e olan sempatimi biliyorsunuz. Yine yukardaki vlogger olayından gidecek olursak, iMovie ve Final Cut gibi süper video editleme programları var ki, bu sadece bir örnek. Hayvanat gibi istiyorum.

iPhone:4'ün tipini sevmesem de, özellikleri karşısında şapka çıkarttım. Gerisini zaten tweetlerimden, formspring'den az çok kavrayabilmişsinizdir.

Ray-Ban Wayfarer Optik: Ben gözlükten sıkıldığım için lens kullanmaya başladım, fakat bu beni tekrar gözlüğe döndürebilecek kadar güzelli bir model. Ama güneş gözlüğü değil. O bana Justin Bieber'ı hatırlatıyor. Cık.

Starbucks Tumbler: Bunu ne zaman almak istesem, ya benim param olmuyor, ya kalmamış oluyor. Bu bildiğimiz termos bardak, ama iç kısmı değişebiliyor. Yani kendin tasarlıyorsun. Öyle.

İşte böyle. Dedim bir wishlist yapayım, belki hediye almak isteyen çıkar. Dermişim.

not: Şu an yanda gördüğünüz, veya birazcık yukarıda yanda göreceğiniz bir Formspring butonu var. Oraya, blogumu nasıl geliştirebileceğime (görsel ve eklenti olarak) dair önerilerinizi yazmanızı istesem. Çok bir şey istemiş olmam herhalde.

Neyse, görüşürüz o zaman. Haydi.

Justin Bieber ile ateşli dakikalar için tıklayınız.

2011-01-21T21:31:00.001+02:00

Şimdi, ben bunu dün Twitter'da ve Facebook'ta da paylaştım, ama üzerine gerçekten çok fazla söz söylenecek bir konu, ÇÜNKÜ ÇOK GÜLDÜM.

Söz konusu yazı, Facebook'ta "Belieber" tabir ettiğimiz (Yani biz etmiyoruz tabii, onlar kendi aralarında kendilerini öyle tabir ediyorlar) çoğunluğu kız olan Justin Bieber hayranı toplulukların açtığı bir sayfa, ve içindeki yazılar hakkındadır. (Vay be!)

Söz konusu sayfa, demin bahsettiğimiz "Belieber"ların, Justin Bieber ile ilgili fantezilerini porno hikaye biçiminde, Justin Bieber'ın çeşitli üstsüz, altsız, sekxsi fotoğraflarıyla süsleyerek Facebook Note formatında paylaşıyor, altına da Sudenaz Bieber, Şeymanur Jonas, Sinemgül Lautner Pattinson Kaulitz Cullen Black Jonas (OHA!) gibi isimler "ayh azdım xd" gibi yorumlar yapıyor. Sayfanın adı "Bob Biebergasm" Biebergasm'ı anladığınızı ümit ediyorum, asıl açıklamaya geçiyorum.

"Bob, Justin'in penisine taktığı isimmiş...."

Gerçekten böyleymiş. Düşünsenize, penisinize Ahmet ismini taktığınızı ve çevrenizde Ahmet isminde bir arkadaşınız olduğunu. Ne kadar acayip ve rencide edici. "Sana ne lan yarraam" lafını söylemek gibi bir şey. Gerçi bununla gurur duyan Bob'lar da vardır eminim. Bob Bieber Cull... Neyse.

Çok güldüm ben.

Biraz alıntı yapmak istiyorum müsaadenizle.

"Justin'in pantolonnu yavaşça yükselmeye başladı.Kaşlarımı çatıp bi bakış attım.Sanırım bob içerde rahat değildi.Aynı şeyi istyorduk,o benim yumurtalıklarıma sperm atmayı,bende onuuu...Kudurmuştum sanırım ve gülümsedim istem dışı :D Justin kahkaha attı ve üstümdekileri çıkartmaya başladı.

Dudaklarıma yapıştı,o kadar tutkuluyduki,içimden oda benim için böyle düşünüyomudur acaba diye geçrdim.Neee yapıcaktım şimdii been azmışlar gibi istiyordum onu ama yanlış bi hareket yapmaktanda korkuyordum. Durdum ve birden hızlanıp çıkardım üstündekileri ve sonra mercimeği fırına verdik hatta biraz fazla azgınca vermştik artık mercimekler patlıcak duruma geldi ve ikimizde çekildikk..Justin bob'a gülümsedi ve bende onu okşadım :D:D:D:D Çok şizofrendik. Farkındaydık ikimizde ama mutluyduk.Ve justin bana bakıp onu okşadığımı görünce gülümsedi.Bende ona gülümsedim.Lanet bi zil sesiyle irkildim.Oda titredi ve bana sarıldı. "

Şimdi. Bunu yazan kişinin en fazla 15 yaşında olduğunu, kullandığı kelime öbeklerinden, fen bilgisi kitabı tadındaki cümlelerden anlayabiliriz. Örneğin "Yumurtalıklarıma sperm atmak". O NE LAN. O NE. Hay yarabbim. Biyoloji dersi veriyor sanki. "Ve sonra mercimeği fırına verdik". Yahu zaten anlatmak istediğin o değil mi başından beri, ne evirip çeviriyoRSUN konuyu da, esas olayı tek cümlede açıklıyorsun, değil mi. Yani. "Hatta biraz fazla azgınca vermiştik, artık mercimekler patlayacak duruma geldi. Çok şizofrendik".... Ben artık bir şey bulamıyorum da. Sevişen şizofrenler. Ne bileyim. Garip bir durum.

Hayır bir de bu yazıları okuyup gerçekten "AZAN" insanlar var. Azmak. Bu yazılar. Komikli. Komik seks. Ergen azması. Ergen komik seksli azmalı yazı. Yazılı ergen seks komikli azma justin...

(Sıpanç kafasına bir bardak su dökülerek ayıltılır.)

İşte öyle. Bu yazıya bir ana fikir koymak gerekirse, günümüzün ergenleri çok fena azmış gençler.

Şimdiki nesil öyle bir nesil ki, Justin Bieber için Twitter'a, onunla ilgili fantezilerini yazmak için Facebook sayfalarına giriyor.

Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime!

not: Bloguma geri döndüm sonunda, widget eklemek istiyorum. Önerileriniz varsa güzel widget'lar olan, lütfen yazın. Tıkladığım her sitede kocaman bir "Sayfa görüntülenemiyor" hatası alıyorum da, gerginim. Ondan. Hadi öptüm.

edit akbayram: Buyrun bu da sayfanın linki, eklemeyi unutmuşum. Yalnız sayfanın popisini arttırmayın, gebertirim. Bilmiş olun.

Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar! vol. 9

2011-01-06T21:18:00.000+02:00

Uzun zamandır bu kelimeleri yazmayı bekliyordum, yine ilginç, birbirinden seksli, memeli kelimelerimiz var, Google'dan aranıp da naçizane bloguma gelinen. Bakalım ne çıkacak.

O değil de, ben üşüyorum.................

_____

pipilerini açan kadınlar: Yani bu zaten fiks. Her ay bir kaç kişi geliyor bunu arayarak. Birinin bu insanlara, kadınların PİPİlerinin olmadığını açıklaması gerek bence...

pipilerini pipilerini açan kızlar fotoraflar: Yani o kadar çok açıyor ki, bir kere yazmayı yeterli görmemiş. O derece.

pipi ve popo görünen en en en en en en ayıp videol: Hani zaten, onu "ayıp" diye nitelendiriyorsa, bilmiyorum neden bu kadar çok aramış. Oğlum git sütünü iç uyusana yahu. 6 kere en yazmış bir de. Ayrıca Videol ne. Videol Behramoğlu.

pipisi gözüken dansöz resmi: Yılbaşı ruhu.

nam almış porno: Burdan dünyanın çeşitli yerlerine namı yürümüş pornolardan bahsetmiş.

memeli bülüklü ayıp kızlar: Bülük. Ne sevimli kelime değil mi aslında, fonetik olarak. Sülük gibi. Sümük. ~~Sümsük.~~

simsponge..blogspot.cocm: Bazen simponge.blogspor.cpm yazdığım oluyor.

yarasa kollar açılır göğüsler saçılır: Japone kol lan o. Yarasa ne alakaysa.

yarasa olan gocunur: Ehehe. Ben öyle anlıyordum onu küçükken.

the sims adamın pipisini görme videosu: Şimdi şöyle. The Sims küçüklere de hitap ettiğinden dolayı, organ yok orda. O yüzden sana Singles'ı öneririm. Onda var pipi. Pornalı oyun o.

popo,meme,pipilerini gösteren güzel kızlar: Arkadaşımız burada "Önemli olan iç güzellik" önermesini yanlış anlamış.

artvin atom feyse paylaş: Bilemedim, bu ne.

boklu kız pipi bok popo meme: Anlamadım ama galiba bana kötü bir şeyler söyledi. Ya da, bilemedim.

justin bieber ın ağzına yarrak alırken ki videosu: Lan oha. Demeyin lan öyle, tamam ben de uyuz oluyorum fakat, veletin Kim Kardaişeyen ile şeyapmışlığı var. Yazık. Ya da değil lan. Arayın. Afferim, böyle devam.

kadının dayanılmaz çazibesi: Çazibe. Ç. Behzat Ç. hatta.

kızların çıplak halleri yani memeleri bile görünec: Yani memeleri bile görünsün. ~~O kadar çıplak ki yani. Meme bile yani memeleri görünsün bence yani, memeleri bile.~~ LAN MANYAK MISINIZ.

kumaş pantolon giyince pipi niye kalkıyor: O senin pipinin kumaş pantolon zaafı evladım. Yani bilemiyorum. Kumaş fetişi..............

Böyle. Cinsellikten dolayı kusura bakmayınız, bu ay ziyaretçi kitlem birazcık ergenmiş. Yapacak bir şey yok, dediğim gibi.

NABER. O değil de, lan iki yıl olacak neredeyse şu blog alemindeyim, daha bi kişi gelip "Sıpanç lan, ben blogırlarla röportaj yapıyorum, gelsene şöyle köşede iki sohbet edelim" falan demedi, varsa yoksa Twitter. Haliyle, bu konuda pöykürmeye hakkım var bence.

Pöykürmek ne lan. Peyker gibi.

Ben gidiyorum...........

2010'un son yazısı, bir anlamda da iç hesaplaşması.

2010-12-31T20:36:00.001+02:00

Yılbaşına nasıl gireceğim konusunda ayrıntılı bilgi vermeyeceğim, ama 23:59'da atacağım 'Seneye görüşürüz EHEAHEAHEAHE' tvitinden anlayabilirsiniz, diye düşünüyorum.

PTT esprisi baydı, bu esprinin baydığını söylemek de baydı fakat, sonuçta hayatta bazı kişiler için değişmeyen şeyler vardır.

Şimdi, bu yazımı yazmamın asıl amacı, ben geçen sene bloguma ilk defa bir yeni yıl dilekleri listesi yazmştım, gerek manevi, gerekse maddi dileklerim vardı. Şimdi bu dilekleri hep beraber inceleyeceğiz, gerçekleşen varsa oturduğum yerde takla atacağım, üzerine yeni dilekler ekleyeceğim, gibi şeyler.

Dileklerimin her birine ayrı yorum getireceğim, isteyenler de şurdan geçen seneki blog yazımı inceleyebilirler. Başlıyoruz:

☺ Blog ziyaretçilerimiz ve izleyicilerimiz alsın başını gitsin, milyonlara ulaşalım, Avrupa'yı aşalım...: Bu konuda büyük bir ilerleme kaydettiğimi söyleyebilirim kendi adıma yani. Olmuş kabu lediyorum.

☺ İnsanlar yılbaşı biletlerine ümit beslemesin, o bilet asla size çıkmaz.: İkramiye 35 milyon olunca, insan ümit besliyor tabii, bu ümit de bitmez, maalesef. Gerçekleşmedi.

☺ Yılbaşı programlarının yılbaşı gecesinde canlı olarak yayınlanmadığını, aylar öncesinden çekildiğini, geri sayımların çok yapay olduğunu insanlar anlasın, kendilerini de, başkalarını da kandırmayı bıraksın...: Bu da gerçekleşmesi mümkün olmayan bir dilek, yine komedi dizilerinin, talk show'ların yılbaşı özeliyle dolacak her yer, maalesef........

☺ Facebook' da artık pipi büyütücü reklamları yayınlanmasın...: Gerçekleşti, yani ben görmüyorum artık. İnsanlar zayıflatan küpeye veya boy uzatan ayakkabıya daha çok rağbet şey yapıyor zira.

☺ Knight Online' dan artık bahsedilmesin, unutulsun o.: Bu da gerçekleşti diyebilirim, gerçi hala internet kafeye gittiğimde "Kınayt onlaynda kaç geben var?" gibi soru soran bir kaç ergen gerisiyle karşılaşıyorum ama, kadı kızında da kusur var. Bilemedim.

☺ Bana bir sevgili de olabilir.: Nitekim, olmadı... ~~Bu konuda daha fazla konuşmak istemiyorum........~~

☺ Domuz gribi yüzünden insanlar ölmesin, ama okullar tatil olabilir, onunla bir sorunum yok.: Geçen yıl bir kanatlarım eksikmiş. Dileğe bak allasen.

☺ İnternetten kredi kartıyla alışveriş yapabileyim.: Bunu seneye kesinlikle yapıyor olacağım, çünkü reşit olmuş ve kredi kartı sahibi olmuş bir insan olacağım inşallah. Babamın olaya sıcak bakıyor olup olmaması da, bilemiyorum çok umrumda olur mu.

☺ The Simpsons bitmesin. Avrupa Yakası bitti, bari o bitmesin yani (ne alakaysa?): Bitmedi nitekim.

☺ Birkaç tane iPhone'um olsun, birini kendime ayırayım, diğerleri çekmecede dursun, bir şey olur falan.: "Sanki bir tane bulmuş da, birkaçını istiyor pij" küfürlerinizi duyar gibiyim. Evet, bir tane bile olmadı. Bilmiyorsunuz sanki........

☺ Kilo almayayım, hatta yedikçe zayıflayayım.: Ooof of. Dileğe bak allasen, bunu ben ve diğer şişko arkadaşlarım için her sene kırk kere tekrar etmeme rağmen, olmuyor. Olamıyor............

Neyse. Dileklerimin neredeyse yarısı gerçekleşmiş, ki bence iyi bir şey. Ben yine gerçekleşmeyen dileklerimi tekrarlayarak, paralı, mutlu, başarılı bir yıl dileyerek kırmızı baksırımı giymeye gidiyorum. Hadi hepinize iyi yıllar, öptüm.

Şimdi, reklamlar: Uyku sorununa kesin çözüm. Yani bence.

2010-12-28T22:32:00.001+02:00

Benim uyku problemim var esasında. Yani mesela 11'de yatarsam, 12 buçuktan önce uyuyamıyorum, tamam abartılacak bir şey değil de, planladığım saatte uyumak isteyince, uyumayı planladığım saatten takriben 2 saat önce yatmış olmam gerekiyor.

Uyku ilaçlarına sıcak bakmayan biri olarak, bitki çaylarına başvurdum. İyi de ettim, Doğadan Relax'ı denedim. Yatmadan bir saat önce içince, vücuda birazcık dinginlik, rahatlık kazandırıyor. Hoşuma gitti, ama tadı pek güzel değildi.

İçeriğine gelince, içinde melisa, lavanta, rezene, nane, sarı kantaron falan var ki, bunlar zaten insanı rahatlatan şeyler. Nitekim, horul horul uyumak isteyen bünyeme yetmedi, ve başka bir şey aramaya başladım. Uzun süre aramama karşın, iyi bir ürün bulamamıştım.

Bir kaç gün önce de, GNC'de satılan %100 organik Mega Tea bitki çaylarını gördüm. Fiyatı Doğadan'a göre birazcık pahalıydı, ehehe. Ama bugün aldım, bir saat kadar önce içtim, yarım saattir de esniyorum, hafiften kafam düşmeye başladı, hatta yarın bu yazdıklarımı hatırlamayabilirim bile, o derece. Çok hoşuma gitti.

Bunun da içeriği efendim, Doğadan ile aynı, ekstradan meyankökü, rooibos ve passiflora çiçeği var. Passiflora da biliyorsunuz, şurubu murubu var, insanı stresten arındıran, rahatlatan bir çiçek. Vanilya aromasıyla da tamamlamışlar, çok hoş olmuş. Tadı çokoşuma gitti, deneyin derim.

Ürün sadece GNC'lerde satılıyor, internetten almak isterseniz de şurayı bir tıklatın derim.

Hadi hepinize iyi uykular.

Reklamlar bitti.

Çünkü ben gribim, vol. 2

2010-12-22T21:44:00.000+02:00

☺ Naber okurgaç? (ÖHHÖea) Ben yine gribim de, ondan dolayı bu yazı birazcık (fırk) gürültülü olacak yine, kusura bakmayacaksın, galiba.

☺ Yeni yılda çok fazla beklentim yok açıkçası, zaten çoğunlukla yeni yıla emesende, "facede" falan girdiğimden dolayı, ne bileyim. Zaten en son dokuz yaşındayken çam ağacı süslemiş, kar spreyleriyle odamın her tarafını kimyasala bulayıp (hapşieaou) mobilyalarımın içine etmiştim, yani çok fazla bir önemi yoktur yılbaşı gecesinin, benim nazarımda.

☺ "Benim nazarımda" lafını kullanırkenki yüz ifademi görseydiniz keşke. Süngerbob neşesinde, Patrick ifadesizliğinde, Squidward umursamazlığındaydı.

☺ Ben hayatımda hiç hindi dolması yemedim. (Burada ooov, şaşırma, ağlama efektleri falan giriyor) Yani ne bileyim. Bizim evde yılbaşı kültürü, genellikle meze, kuruyemiş ve alkol ağırlıklıdır. Bir de ben şişko olduğum için zaten, her günkü gibi (fırk) yemeğimi yer, üzerine bir kutu dondurma falan yerim, öyle girerim yeni yıla.

☺ O değil de, Milli Piyango biletleri ço kacayip pahalı geliyor bana. Hani şu an alsam, vasiyetimde mal varlığıma falan eklerim yani, o derece. Yılbaşından önce bişey olursa falan (öhhö) maazallah; "İki evim, bir yazlık evim, çeyrek milli piyango biletim var..."

☺ Bugün Dünya Orgazm Günü. O zaman hep beraber, "Japone kollar açılır, göğüsler yana saçılır, herkesin gözü açılır, adına da derler seks!"

☺ Ne zamandır kelime şeysini yapacağım diyorum, bir türlü yapamıyorum.

☺ Yeni temayı beğendiğinizi ümi tediyorum.

☺ Gidiyorum.

Dizüstü Edebiyat, ve sansürlenen yazım.

2010-12-10T19:00:00.001+02:00

Blogmania'dan ayrılırken bir yazı yazdım, bildiğiniz gibi, bu blogun Dizüstü Edebiyat ile akıllarınca dalga geçmesinden rahatsız olduğumu, ve bu yüzden yazarlıktan çıktığımı açıkladım, ama neredeyse vatan haini ilan edilmediğim kaldı o blogda ve saçma bir şekilde üzerime hakaretler yağdırıldı, ama Dizüstü Edebiyat ailesi beni Facebook'tan hep destekledi, buradan da onlara teşekkür ediyorum, ve buyrun, yazımın piç edilmemiş, Yılmaz Morgül'lenmemiş hali işte burda:

Daha önce yazarlıktan ayrılanlar, bir görüşürüz yazısı yazdı mı, onu da bilmiyorum da gerçi, olayı dramatize etmeye gerek yok.

Aslında işin özü şu, hiç bir yerde ismim geçmiyor, ama ben de Dizüstü Edebiyat'tanım. (Belki bu sizi şaşırtacak ama, Dizüstü Edebiyat'ta olmam, kitap çıkaracağım anlamına gelmiyor) Ve bu son yazılanlar, beni içten içe rahatsız etti, bunu gittikçe alta gömülen uzun bir yorumda dile getirmektense, buraya yazmayı tercih ettim.

Neden rahatsız etti? Aslında, yazarların çoğuyla, hiçbir muhabbetim olmadı. Cem Mumcu ile sadece iki defa telefonda konuştum, Ağdabandı, Mrs. Baros, PuCCa ve HBBA ile de sadece bir iki DM ve MSN konuşmasından ibaret.

Daha çok yüklenilen insanlar, aslında bu söylediklerimin dışında kalanlar, French Oje, TB gibi. Bunun da nedenini anlamıyorum aslında.

Bana göre Dizüstü Edebiyat'ın misyonu, sadece ünlü olmuş insanların kitabını çıkarmak kadar basit bir olay değil, olmamalı. Cem Mumcu, gerçekten çok derin bir şekilde Twitter, blog ve Facebook'larda araştırmalar yapıyor bu insanları bulmak için. Bu yüzden, kitap çıkaracak olan herkesin, ünlü, bilmemkaç bin takipçisi olmasını bekleyemeyiz. Binlerce kişi tarafından tanınması gerekmez, kitabın okunması için. Ya da kitap çıkaran kişinin yazdıklarını okumadan onu kötülemek, ya da takipçisi olmadığı için "Dizüstü Edebiyat yalakası" yaftası yapıştırılması bence, çok saçma.

Bu görüşlerimi de özellikle burada belirtmemin bir sebebi de, bu yazıları okuyanlar kenarda benim ismimi yazar olarak görünce, bir kuşkulanıyorlar. Diye düşünüyorum. Bu yüzden bunları burada söylemek, ve buradaki kısa süreli yazarlığıma bir son vermek istedim, çünkü gerçekten başından beri ve koşulsuz bir şekilde Dizüstü Edebiyat'ın her kitabını takip ediyorum, edeceğim de. Kişinin Twitter'da mı, blogda mı ünlü olduğu, hangi TV programına çıktığı, hangi tarz müzik dinlediği falan da beni ilgilendirmez.

İşte böyle. Blogmania'yı uzun süredir tanıttığı eğlenceli bloglardan dolayı takip ediyor, diğer yazıların çoğunu, başlıkları ilgimi çekmediği sürece okumuyordum, açıkçası, yazar olmadan önce. Şimdi, hepinizden müsaade alarak, o günlere geri dönüyorum. Kaçınız beni tanıyor, onu da bilmiyorum da gerçi. Esen Cullen.........

Böyle. Orada zaten benim lehime yazılan yorumları yayınlamıyorlar, ve şimdi de yorum göndermeyi kapattılar. Ama ben, burda ister benim aleyhime, ister lehime yazın, hepsini yayınlayacağım. SÖZ VERİYORUM. En azından, bilin diye söyledim.

Şimdi gidip kahve içeceğim.

Ben küçükken salaktım, vol 2.

2010-12-05T20:30:00.001+02:00

Takriben 7-8 yaşlarındayım, hadi 9 olsun. Mahallede pek popüler olan silahlı, kavgalı, polisli oyunlarımız vardı. Herkes silah getirir, olmayan da taş, tahta falan, bir şeyler bulurdu. Eğlenirdik.

Benim de bir boncuklu silahım vardı, kullanmayı çok iyi bilmezdim. Hatta bir keresinde alnıma nişan alıp ateş ettiğim de olmuştu, yanlışlıkla. Nasıl olduğunu hatırlamıyorum da gerçi. Neyse.

Sonra bu silah kayboldu, zaten birkaç kere oynayabilmiştim sadece, o zamanlar da daha bu oyunlar çok moda olmamıştı. Silahsızların arasına karıştım, elimde taşlarla sopalarla oynamaya başladım. Çok fazla kullanmazdık zaten, önemli olan görüntüydü. Dandik silahlara kendimiz ses efektleri verir, gerektiği zaman boncukları kullanmaktan çekinmezdik, sopalarla oynayanların böyle bir şansı yoktu tabii ki.

Her mahallede olduğu gibi, bizde de herkesten büyük bir çocuk vardı, benden de bir yaş büyüktü. Ben adıyla seslenirdim, herkes abi derdi ona. O da tabii bundan güç alıp, hepsine bir çeşit hükmetmeye çalışırdı, ben, ~~olağanüstü aklım ve strateji kabiliyetim sayesinde~~, bu hükmetmenin her zaman dışında kalmıştım (uuu beybi).

Silahı yoktu, ama bahsettiğim hükmetme şekli sayesinde, küçüklerin birinin silahını alırdı, ağlatarak. Ben tabii sinir olurdum, ama elden ne gelir sonuçta. Bir yaş da olsa, büyük yani. Silahı alır, neşeli bir şekilde oynar, sonra da silahı sahibine fırlatır, çeker giderdi, arkasında ağlayan bir grup çocuk bırakarak...

Ben bunu niye bu şekilde anlatıyorum ki, aslında bu komik bir olaydı. Neyse.

Sonra bir gün, babam elinde kocaman bir kutuyla geldi. Banaymış. Garip sesler çıkararak kutuyu açtım, ve içinden kocaman bir taramalı tüfek çıktı. Yalnız, bayağı taşaklı bir şeydi. Askısı vardı, hem o mahalledeki herkesin ağzıyla çıkardığı ses efektleri vardı, ateş ederken ışık bile çıkarıyordu. Süperdi. Ertesi gün çocuklara atacağım havanın hayaliyle, uyudum.

Ertesi gün cumartesiydi zaten, erkenden kalktım, kahvaltı yapıp, taşşaklı silahımı alıp aşağıya indim bir koşu, bir iki kişi vardı, beş dakika sonra herkes toplandı. Herkes silahı inceliyor, bende bir havalar, zannedersin atom bombası getirmişim aşağıya.

Oyun başladı, "Sen nöbetçi olacaksın, burda bekleyeceksin, biz birilerini hapse getirdiğimizde kaçmalarını engellersin" dedi, o benden bir yaş büyük olan çocuk var ya. Tamam dedim. Bir baktım, tüfeği almış gidiyor. "Hooop nereye" dedim, "Ben savaşa gidiyorum ya, ikinci turda sana veririm tüfeği" falan dedi. O kadar anlayışlı ve o kadar zekiydim ki, okeyledim.

O gün akşama kadar kıçımı yırttım tüfeği versin diye, vermedi. Hatta birkaç gün, bana zorla o gerizekalı taş ve sopa parçalarını verdi, nöbetçiler tüfek kullanmaz diye. Anlayışlılığımdan ödün vermedim, oyun bozulmasın diye bir kaç gün sineye çektim ama, en sonunda tüfeği eve götürmek üzereyken çığlığı bastım.

"LAN NE YAPIYORSUN SEN, NE AYAKSIN, KAÇ GÜNDÜR ZATEN Bİ VERMEDİN TÜFEĞİMİ, BABAM YENİ ALDIYDI HEM ONU BANA, GERİZEKALI, NİYE VERMİYON KAÇ GÜNDÜR, VER LAN!" dedim, herkesin şaşkın bakışları arasında tüfeği kapıp, gururlu adımlarla eve ilerledim.

Ertesi gün, onu göremedim. Çocuklarla kurduk oyunu, kendi tüfeğimle oynadım falan. Sonra tam herkes dağılırken geldi. Baktım kimse onunla konuşmuyor, yanımdakine fısıldadım, "Niye konuşmuyorsunuz lan Şey'le?" dedim, "Senden sonra biz de konuşmadık, zaten hepimizi zorluyodu, istediklerini yaptırıyordu" dedi, içinde kalmış. Yazık.

Kendi aramızda birkaç gün daha oynadık, sonra geldi. Hepimizden özür dilediğini, bir daha kimseye hükmetmeye çalışmayacağını falan anlattı. Kabul ettik, iki gün sonra yine her şey aynıydı. Ama, bana daha sonra da hiç bir zaman istediğini yaptıramadı, ki bu olay bile beni öylesine sinir etmişti ki, ondan intikamımı çok güzel bir şekilde aldım, ki bunu da şurda anlatmıştım zaten.

Demem o ki, küçükken kendinizi ezdirdi... Uf, yok, bir şey bulamayacağım şimdi. Sanki her yazımın bir önermesi varmış gibi, bir de bulmaya uğraşıyorum.

Az komikli değilim.

(Bu arada, yeni temayı beğendiğinizi ümit ediyorum. Yılbaşından sonra, eski bebek mavisine döneceğim tabii ki.)

Zihnimin Hortlakları vol. 32

2010-12-03T21:41:00.001+02:00

■ Uzun zamandır yazm... Neyse, bunu bir kenara bırakalım.

■ Ergenlik, ergenim falan diyorum da, kızıyorsunuz ya. Haklısınız aslında bir bakıma. Çünkü günümüzde, ergenlik çok değişmiş lan. Şimdi, kendimden 3 yaş küçük çocuğun Facebook iletilerine bakıyorum mesela, "Yeter artık öliim de hepiniz kurtulun, yeter be sokacam böyle hayata"dan, "Hayalim; Küçük bi çocuğa 'ne kadar seviyorsun' dediğinde, açıp elini iki yana 'işte bu kadar' derkenki o masum sevgiyi bulmaktı." ya kadar, geniş bir Bülent Ersoy yelpazesi.

Düşünüyorum da, ben böyle değildim lan. Benden 3 yaş büyükler de değildi, onlardan 3 yaş büyükler de değildi. Ben sadece bir defa, Şakira'nın bir şarkısını status'ume yazdığımı hatırlıyorum, onun da hangi şarkısı olduğunu hatırlamıyorum işin kötüsü. Yavaşlı, duygusallı bir şeydi.

Hem ayrıca, ergenlik aşk değildir ki sadece yahu. Nedir yani. Madem aşk yazıyorsun ergensin diye, ~~şeyinde kıl çıktığını da yaz afedersin~~. O da ergenlik sürecinde gelişen bir olay değil mi sonuçta.

■ Uzun zamandan sonra, Realist sağolsun istatistiklerimi yeniledi. Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar yapacağım demek oluyor bu yani. Bir sürü yeni seksli kelime var çünkü.

■ Mesela, ben bazı smiley ifadelerinin ne anlama geldiğini bilmiyorum. Ama kullanıyorum. Mesela ":Pp" ifadesini PuCCa kullanıyordu, ne anlama geldiğini sordum. Küçük dil de görünen ifadeymiş. Güldüm tabii. Bir de ^^ var ama, onun cevabını kimse net olarak veremiyor maalesef. Biri sıkılma der, öbürü kaş kaldırma der, falan filan.

■ Şu dünyada, aynı Facebook hesabını kullanan ikizler tanıdım. Ço kacı bir durum değil mi, sizce de.

■ Ayrıca, yılbaşı için istediğim hediyeler, bir adet iPhone, bir adet siyah Wayfarer, ve bir tane Starbucks Tumblr. Hani belki ilgilenirsiniz diye söyledim. Pahalıdan ucuza doğru saydım, seksi olduğum kadar düşünceliyim de.

■ Ben Twitter'da birkaç kere "seks" yazdım, anında "No seks, haram cuy" diye reply geliyor. Neden geliyor, nasıl geliyor. Kimse bilmiyor.

■ Belki bilmiyorsunuzdur, Twitter'da artık görmekten bıkmış da olabilirsiniz fakat, benim sadece İspanyolca şarkılardan oluşan bir listem var Fizy'de. Tık.

■ Küçük Sırlar'daki en büyük sorun, Su'dan bahsedince oluyor. "Su'yun" mu desinler, "Su'nun" mu desinler, çok zor ve çok fena bir ikilem değil mi sizce de.

■ İstediğim yılbaşı hediyeleri yüzünden spam yorumlarla dolacak burası. ~~Bir de Spam ile Sperm'i karıştıranlar var ama, o konuya hiç girintilemeyeceğim.~~

■ Ben küçükken "Yarası olan gocunur" lafını "Yarasa olan gocunur" anlardım. Bu da itiraf köşemiz olsun, ne yapalım.

■ İstatistiklere baktım, "seni mi kırıcam ingilizcesi" diye aramış mesela birisi. Ama harbiden, nasıldır ki acaba onun söylenişi. Ben de merak ettim şimdi.

■ Bugün hattımı Türkcell'e taşımak için Türkcell bayiine gittim, tabii hat annemin üzerine kayıtlı olduğu için "Büyü de gel" diyip yolladılar beni. Ezebilirsiniz. Ama orada ilk kez iPhone 4 ve Galaxy Tab kullandım, onlar için yaş gerekmiyordu, çok şükür ki. Ne güzel icatlar yapıyorlar lan Japonlar. Neyse. Bu da böyle bir anımdır.

■ Ben gidiyorum. Şu ergenlik meselesini iyice düşünün, gerçekten öyle çünkü. Kafam çok karıştı.

■ Öperim.

"Vay küçük orospu!"

2010-11-21T20:00:00.000+02:00

Ehehe. Naber okurcanlar?

Şimdi, daha önce hiç yapmadığım bir olayı gerçekleştireceğim, bir gazete haberini burda paylaşacağım, çünkü çok güldüm.

Haber şu, isterseniz okuyun, ama ben şimdi özetleyeceğim bu haberi.

Türkiye'mizin gırtlağı, mikrofonu sallayarak sesine vibrato yapabilme özelliğini ilk kullanan sanatçı, ünlü işadamı İbrahim Tatlıses, bir otelde sanatını icra ederken, hayranı olan 12 yaşındaki bir kız sahneye gelmiş. Biraz sohbet etmişler falan, sonra kız giderken İbrahim Tatlıses "Bu kız benim çok büyük hayranım, Antalya'ya da geldi, Bodrum'a da" diye kızı övmüş. Kız da "Yöeaoöeoa, ben Antalya'ya gelmedim ki" demesin mi? İbrahim Tatlıses de bozulmuş, ve normal bir insanın yapması gerekeni yapmış: "Vay küçük orospu!" diye tepki göstermiş, bağırmış mikrofondan.

Yani, sen de olsan aynı şeyi yapardın değil mi, okurcan. Ben yapardım, sonuçta. Yapmazdım değil.

Gerisi daha ilginç. İzleyen yaklaşık 800 kişi varmış, bir bölümü konseri terketmiş, öbür kısmı da "Kızdan özür dile" telkinleriyle İmparator'a çağrıda bulunmuş. Çağrıları cevapsız kalmamış, İmparator, hüngür hüngür ağlayan kızcağız ve sinirli ailesinin yanına, özür dilemeye gitmiş. Bu arada da kültür bakanı Ertuğrul Günay, otel yönetimiyle birlikte, aileyi sakinleştirmeye çalışıyormuş.

Özür dilenmiş, olay kapanmış, konser devam etmiş.

Benim anlayamadığım, nasıl devam etmiş. İnsan biraz utanır, ne bileyim. "Küçük orospu" demiş yahu. Ailesinin yerinde olsam, şöyle taşaklısından bir tazminat davası açarım, otellerinden birini alırım. Bence.

Bir de, İbrahim Tatlıses ile ilgili şöyle bir anım vardır, hiç unutmam:

Haberleri izliyordum, İmparator yeni bir tekstil fabrikası açmış, onu tanıtıyor: "Biz burda atlet, fanila ve baks üretiyoruz" dedi. Röportaj yapan adamın "Baks mı? Eheaeaha. Bunu mu demek istediniz: Baksır" tarzındaki gülüşlerinden sonra "Hea hea. Baksır üretiyoruz" demişti. Uzun sayılabilecek bir zaman dilimi boyunca gülmüştüm. Bu da böyle bir anımdır.

Yani, uzun lafın kısası, İmparator bile olsan, hiçbir ülkede, yüzlerce kişinin arasında, bir çocuğa, veya bir büyüğe, farketmez, küfür edemezsin. Hakkın yok.

Bu kadar.

Bayramın 2. gününü de geride bıraktık. Popomuzda yani.

2010-11-18T20:30:00.000+02:00

■ Naber okurgaç? Ne kadar sakin bir bayram, değil mi. Öperim.

■ Ben Konya'dayım, akraba ziyaretinde. Burası düşündüğüm gibi soğuk değil. Hatta gece saten çarşaflarımın üzerinde yatarken (uuu beybi) bir miktar terledim bile. Bunu da neden anlatıyorsam.

■ Et yedim.

■ Birazdan çarşıya gideceğim mesela, içimde hep aynı umut. "Sabahçıyım şarkısını söyleyen kızları görürüz di mi lan? Görürüz lan!!!1" diyerek lensli gözlerimi dört açıyor, etrafa bakarak yürüyorum hep çarşıda. Bakalım.

■ Siz bunu okurken ben sinemada da olabilirim mesela. New York'ta Beş Minare güzelmiş diyorlar. Testere'ye gidecektim de, ilk 6 filmi izlemedim ben ~~(vurmayın),~~ ondan, bişey anlamam diye vazgeçtim.

■ Bir defasında, bir beş yıl önce falan, Öğretmenler Günü müydü neydi, hocanın birine hediye alasım geldi. Ama ne vaktim, ne de zamanım vardı. Annemle konuştum, "Bir kitap alırım" dedi, aldı geldi. Tabii pakette. Gittim hocaya verdim paketi, açtı. Kitabın ne olduğunu bilmiyorum, o yüzden açarken göz ucuyla ismini okumaya çalıştım. Hoca çabamı farkettiğinde "Haa, bu güzel bi kitap di mi? Ahahah çok teşekkür ederim Sıpanç'cım, güzel seçmişsin. Hani bazı çocuklar vardır, hediyeyi annelerine alıp getirtirler!" dedi, "Ahahah çok şakacısınız" dedim, seksli güldüm. Ne demek istediğini, nasıl laf soktuğunu daha yeni yeni anlıyorum. Salaktım ben küçükken, biliyorsunuz.

■ Kuzenimle PES oynuyoruz, ama futbola dair tek bir şey bilmiyorum. Kontrolleri öğrendim, sürekli faul yapıyorum. Ço keğlenceli değil mi, sizce de. Bence öyle.

■ Şu sözlük aleminde Ekşi Sözlük'e duyduğum sempati ve İnci Sözlük'e duyduğum antipati birbiriyle yarışacak düzeyde. Hakkımda kötü şeyler yazdıkları için değil de, ne bileyim lan. Sözlük gibi gelmiyor bana hiç. Bilemedim.

■ Daha yeni 5-0 yenildim mesela PES'te. Oluyor böyle şeyler yani. Acıktım da biraz.

■ Gidiyorum. Bi ara da kelimeleri yazacağım. Şu anda kavurma yemeliyim. Size iyi günler okurgaçlar. Hadi.

Ben de feyktim bir zamanlar, beni böyle de sevin.

2010-11-11T20:44:00.000+02:00

Hani Perla'ya o kadar laf ettik falan ya hep beraber, "ne ayıp bilmem ne" diye, ("Yine Perla'dan mı bahsediyor bu salak" dediğinizi duyabiliyorum gençler.) benzer bir olayı, vakti zamanında ben de yaşamıştım, şimdi size onu anlatacağım.

Vakti zamanında, nereden olduğunu hatırlamıyorum ama, bir yerde Popmundo'nun linkini görmüştüm, o zamanlar da çocuğum, 11-12 yaşında falanım. Bilgisayar deyince oyun diyorum yani. Öncesinde oGame, Travian falan oynadığım ve bir haftada sıkıldığım için, Popmundo cazip gelmişti, çünkü Sims hastasıydım ve enteresan gelmişti. Başlayayım dedim.

Karakterimin ismini hatırlamıyorum, hatrı sayılır bir başarıya imza atamamıştım zaten. Oyunu da çok bilmiyorum ya, dedim apartmandaki arkadaşlara söyleyeyim, beraber oynayalım, beğenmezlerse de şifrelerini alır hepsini ben oynarım. Biraz anlattım oyunu, beğendiler. Benim de yardımlarımla 2 arkadaşımı da Popmundo'ya üye yaptım. Bayağı da oynadılar, benden daha iyi falan olmuşlardı hatta sonrasında.

Ben de oyunu iyice öğrendiğimde, bir karakter daha açayım da, ikisini birden idare edeyim dedim. Isabel Bilmemne (soyadını hatırlamıyorum) diye bir karakter açtım, sonra bu önceden açtığım karakterin yanına yolladım. Tam oyuna başladığımda, bu arkadaşların birinden mesaj geldi, "Selam nasılsın, kimsin?" diye. O anda şakacı Sıpanç oldum, dedim şunlara bir oyun oynayayım. Hemen karakterin ismiyle bir MSN açtım, resmine de şu yukarıda gördüğünüz resmi koydum ('blonde girl' diye arayınca çıkan ilk resimlerden birisi), arkadaş benden ergen, "Güzelmişsin :)" diye mesaj attı. Böyle böyle konuşmaya başladık.

Senaryom da accayip kuvvetliydi. Kızın gerçek ismi de Isabel, annesi Türk babası İspanyol. Antalya'da yaşıyorlar, zengin bir aile, kızın 2 kardeşi daha var. Böyle bir şeyler uydurdum, anlattım da anlattım. Bu arada arkadaşlarıma, benim de kızla samimi olduğumu, konuştuğumu falan söylüyordum. Hatta bir keresinde, tatil için Datça'ya gittiğimde, tesadüfen kızın orda olduğunu öğrendiğimi, görüştüğümü falan da söylemiş, bütün ailesinin MSN'ini falan açmış, yalanın dolanın tavanına vurmuştum. Çok eğleniyordum.

Neredeyse bir buçuk yıl, böyle kandırdım. Daha da devam edecektim, ama bir olayla bunu sonlandırmak zorunda kaldım: MSN'de, bir arkadaşımla mikrofonlu konuşuyordum, Isabel'in MSN'i de açıkta öylece duruyordu. Bu arkadaşlarımdan birisi Isabel'in mikrofonlu olduğunu görüp, ona davet yollamış, ben görmemişim. Ben sohbete devam ederken birden sesi kesildi, bir baktım Isabel'deki mikrofon açık, sesim karşıya çoktan gitmiş. "SIPANÇ, SEN MİSİN?!" yazısını görünce anladım durumu, şok oldum. Panikten bilgisayarı falan kapattım, o derece.

Sonra bir süre o arkadaşlardan kaçtım, sonra cesaretimi toplayıp gittim konuştum, birisi kıza abayı yakmış lan... O kadar güzel konuşmuşum ki demek ki, aşık olmuş. Ben olduğumu öğrenince üzülmüş tabii, yazık. Tabii gönlüm el vermedi, bir yalan daha uydurdum oracıkta; "İlk başlarda ben değildim zaten, ama sonra bana çok pis bir kazık attı, yetenek öğretecekti, öğretmedi, ben de MSN'ini hackledim, nedenini sormayın diye de size söylemedim" dedim, paçayı kurtardım. Yoksa direk yalancı durumuna düşecektim, kötü olacaktı.

Sonra bir daha yapmadım böyle feyk olayları, ayıptı çünkü. O MSN'e de hiç girmedim sonra, kaldı öyle. Kısa bir süre sonra üçümüz de Popmundo'yu bıraktık zaten.

Bu da böyle bir anımdır. ~~Anlaşılır olmadı pek galiba ama, siz anlamışsınızdır. Bence.~~

Pornoyla ilk tanışmam

2010-10-25T20:30:00.041+03:00

Böyle söyleyince de biraz garip oldu.

Yıl takriben 2001, Sıpanç 7-8 yaşlarında. Eve bilgisayar geleli birkaç ay olmuş, yeni yeni de interneti çözmeye başlamıştım. O zamanlar evlerinde ADSL bağlantısı olanlara zengin, 3 apartman 5 araba, 2 gemicik sahibi, lüks hayatın içinde boğulan taşaklı insanlar gözüyle bakarken eğilip kasaya Dial-up bağlantı kablosunu takmaya çalışan da bendim. Çocukluğum zor geçti.

Bu arada dial-up dediğimiz bağlantı, şimdi yeni nesil bilmez, açıklayayım. Telefona bağlı bir kablonun kasaya bağlanması, ve modemden çıkan "aiieaieaiei dırırıt dırırıt eüaüeaeüea" sesiyle beraber yavaş, ama çok yavaş, bir şey indirmesi imkansız bir internete bağlanmak demektir. 145 gibi bir takım numaralarla bağlanılır(dı).

Her neyse, ben bu internetle, haftanın belirli günlerinde bir iki saat internete girerdim. O zamanlar ne işe yaradığını bilmediğim bir ICQ numaram (ki ezberlemiştim onu), Fox Kids'in Rusça sitesinde üyeliğim (Türkçe sitesi yoktu) vardı, ayrıca sürekli Power Rangers oynayabildiğim bir siteye girerdim. İnternet benim için bundan ibaretti.

Bir gün babam panik içinde yanıma geldi. "Sıpanç! Naptın oğlum sen bu internete, orospumankenler.com diye bir site açılıyor!!!1" dedi. Virüs girmiş. Tabii ben de panikledim, çünkü sekiz yaşındayım. Sekiz yaşındaysanız ve iyi bir aile terbiyesi aldıysanız, bu tür siteler ilk etapta hoşunuza gitmeyebiliyor. Neyse, babamın güvenini sarsmamak için "Tamam, hallederim bunu ben şimdi" diye bilgisayarın başına oturdum ve yarım saat boyunca Power Rangers oynadım. Kapattığımda site artık açılmıyordu.

Ama, ertesi gün sorun daha da büyüdü. Bilgisayarı artık her açtığımda, modemden gelen garip sesler daha da değişiyor, ve site birkaç tane daha benzeriyle, çeşitli pipi büyütücü reklamlarla, videolar, hikayelerle beraber açılıyordu artık. O dönemde zaten çok popüler olan dial-up virüsü kendini mutasyona uğratmış, zavallı Sıpanç Mavisi kasalı, Celeron işlemcili ilk bilgisayarımdan nefret etmemi sağlamıştı. Ağlamıştım...

Birkaç gün sonra telefon faturası geldi. O dönemde, takdir edersiniz ki 150 lira, ciddi bir paraydı, ve babam ev telefonunu kapattı. Onun yokluğunu fazla hissetmesem de, internetin ve Power Rangers'ın yokluğu epey sarsmıştı beni. Bir kez daha ağladım.

Zaten cep telefonu kullanıyordum, okuldaki hocama "Hocam, artık evden ararsanız ulaşamazsınız, cepten arayın" dediğimde (Gerçekten de arardı) "Ouv ye Sıpanç, cebin mi var, çok havalısın" diye dalga geçmişti benimle. "Hocam yae, çıplak kadınlar çıktı bilgisayarımda, babam telefonu kapattı" şeklinde saçmasapan bir anlatımdan sonra kadın olayı çaktı, ben yerime oturdum.

Babam bilgisayarı formatlattı, birkaç ay sonra da üst kattaki meslektaşı ve aynı zamanda komşusu olan beyefendinin ADSL aboneliğinin ücretini paylaşmak üzere, modemden bir kablo sarkıtarak Sıpanç Mavisi kasamın kıçına takıverdiler. Huzurla Power Rangers oyunuma devam ettim...

İşte, porno sitelerle ilk tanışmam böyle olmuştu. ~~Sonu gelmedi tabii. Diyormuşum mesela.~~

Bu da böyle bir anımdır.

Son günlerde başımdan geçen güzel bir diyalog. Kısa.

2010-10-22T22:26:00.001+03:00

Arkadaş: Ya bilmiyorum, Ingiltere'ye gidince yenisini alırım galiba.

Sıpanç: iPhone 4 mü alıcan? Bu 3GS'i de bana satarsın o zaman madem.
Beşyüz veririm.

Arkadaş: Ne satıcam canım saçmalama, veririm, öyle şey mi olur.

Sıpanç:.......................

Paylaşmak istedim sadece. Özel bir nedeni yoktu yani. Hadi görüşürüz.
Hala gribim de ben. Förk.

--
Sent from my mobile device

Çünkü ben gribim.

2010-10-21T22:23:00.000+03:00

■ Gençler nabersiniz? Dedim bir şeyler yazayım, bir hoşluk olsun. Ama (öhö öhö) ben biraz grip oldum. O yüzden bu yazıyı okurken, bir yandan da öksürük ve (fırk) burun çekme sesimi duymanızı istiyorum. Bu şekilde beni daha iyi anlayabilirsiniz çünkü.

■ Onur Gökşen'in kitabı çıktı geçenlerde, D&R'da gördüm, biraz (fırk) okudum falan. Çünkü param yok, alamadım daha. Ama seri güzel gidiyor lan. Ben (öhhö öhhö) çok beğeniyorum. Ne bileyim.

■ Şimdi siz, neden bu kadar uzun süre yazmadığımı merak etmişsinizdir. Etmeseniz bile edin şu anda. Çünkü, aslında yazdım, bir tane saçmalık, bir tane de Perla'ya yazdığım bir açık mektup vardı. Ama hiç (öhhö öhhö) yayınlayasım gelmedi, ne bileyim. Kaldılar öyle taslaklarda.

■ Bugün dolmuşta, adamın birinin elinde gümüş renkli Ayfon Dört gördüm. Lan var mı, onun öyle bi rengi? Ben yok diye biliyorum (fırk) çünkü. Çakmadır falan belki. Ama ne bileyim. Çok gerçek görünüyordu.

■ O değil de, gündemde "Öyle bir geçer zaman ki" dizisi ve başrolde oynayan çocuk var. Başrolde oynamıyor da olabilir, bilmiyorum. Devrik cümleli ismi olan diziyi izlemem ben çünkü. Diyormuşum mesela. Ama kaç arkadaşım anlattı, (öhhö öhhö öhhö!) nasıl ağladım nasıl ağladım diye. Ne bileyim, ağlamak için televizyon karşısına geçmek, veya ağlamak amacıyla sinemaya gidip 10 milyon bilet parası vermek saçma geliyor bana. 5 milyona şahane tokat atarım, anında etkili. Bilemedim.

■ Twitdedektif'e inanmıyorum, ama bir follow-unfollow hilesi yaparak binlerce follower toplayan insan gerçeği var. Bu inkar edilemez (fırk). Hatta bunu şimdi tivite de yazıyorum.

■ Mini Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar; saminamina nı söyleyen kadını söyle, farmville de seksen bölüm, pıpısı gözüken bır çiplak erkek, kız erkeğin bülüğünü oynayan vidyo, inci sözlük mrs baros, adam garının pipini karıştırıyor oyunları.

■ Gmail kutuma gelenleri sürekli kontrol (fırk) etmezsem sanki yeni mail gelmeyecekmiş gibi bir batıl inanç içerisindeyim. Ne yapsam bilemiyorum, elim mail butonuna gidiveriyor.

■ Tivitte de yazdım, Forum Mersin D&R'da, en üstte, soldan üçüncü, 9. basım PuCCa kitabının 150. sayfasına bir bakın derim. Belki üzerine bir şeyler karalanmış (fırk) bir kağıt parçası bulursunuz. Belki dedim.

■ Ben gidiyorum. Pek de güzel bir yazı olmadı ama gribim. ~~Yıllık iznimi kullanıyorum~~. Öksürme ve burun çekme seslerimi dinlediğiniz için de hepinize teşekkür ederim. Hadi öptüm virüslü virüslü. (Förk.)

Saçmalama konusunda bir çok insanın elini yıkayabilirim.

2010-10-08T20:26:00.000+03:00

Aslında, hayatımız taklit yaparak geçiyor lan. Düşünsene.
Küçüklükten beri, izlediğimiz futbolcuların taklidini yaparak futbol oynuyoruz, kaymalar, yerde sürünmeler, "RRonaldo, şimdi rronaldo geliyor, vuruyor, VE GOOĞOĞL" diye bağırmalar, hepsi birer taklit aslında. En başta kim, eline topu alıp bu saçmasapan hareketleri yapmışsa, taklit edile edile bugünlere gelmiş. Futbolu ilk oynayan kişi, belki parmak uçlarının üzerinde sekerek, klasik müzik eşliğinde sakin sakin vursaydı topa, bugün çok farklı maçlar izliyor olabilirdik. Kavga da olmazdı. Mesela bale de öyle, danslar falan. Örnekler çoğaltılabilir.

Sevgiliyle el ele tutuşma olayı. Tamamen taklit. Yani, sevgiliye sevgi göstermek için elini mi tutman lazım. Çok saçma bence. Terliyse mesela? Garantisi yok, hemen çekemezsin elini de. Ayıp çünkü. İlk sevgilisi olan erkek, romantikliğini belirtmek için sevgilisine kafa atsaydı, bugün kafasında göçük olan insanlar dünyaya gelebilirdi. ~~Japonların gözlerinin çekik olması gibi.~~ Düşünsene, her yerde birbirine kafa atan sevgililer, kafalarında göçüklü kadınlar.

Düşündün mü?

Tamam.

Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar vol. 8

2010-10-01T19:33:00.000+03:00

Bu sefer 400 kelime arasından özenle seçilmiş Google aramalarını sunacağım sizlere. Yalnız, bu aramalardaki cinsellik gittikçe artıyor, ne yapacağım bilemem. Korkmuyorum da değil. Neyse. Hadi bakalım, ne çıkmış.

ben küçükken salaktım: Ben de öyleydim lan, tesadüf.
siktisikiyor. kom: Böyle bir site var mı hakkatten? Gireceğim de, foly gibi çıkar diye korkuyorum...
puccaa fotoğrafı: Tıkla.
pipi pıpış vidyolar: Pıpış. EHE.
pornacı arayanlar: Ben kornacı arıyorum. Arabamın kornasına tek başıma basamıyorum da...
pucca günlük 1 nisan şakası: Onu sildi o. Çünkü google'dan "pucca günlük" yazınca o çıkıyordu, insanlar ciddiye almasın diye.
motorola e365 telefon açılmıyor: Motorola sevmem ben zaten.
face nasıl dondururum: Laptop ile Facebook'a gir, sonra Facebook açıkken laptopu buzluğa koy. Donar öyle. Daha çabuk istiyorsan cep telefonuyla girip koy buzluğa. Küçük olduğu için daha çabuk donar. Neyse.
muzsuzsut fake: Deşmeyin lan yaramı...........
nasıl verified account yaparım: Bu mesajı 45 kişiye gönder, verified ol :):):):)):)
nbr lan aptal cocuk: İyidir sen nasılsın eşşek kafa ;);));9
nestea tabu: Tabu ve Monopoly oynamayı sevmeyen girmesin bu bloga. O derece söylüyorum.
pipi ve meme izle: Seyirlik.
su kaplumbağalarının suratındakı şiş nedır: Valla bilmiyorum da, benim kaplumbağa o şiş yüzünden öldüydü galiba.
tuba zim turunc: Bundan bişey anlamadım gerçekten...
yemeyince erkeklerin pipisi şişer kızların: ...
twitter da gece yarısında resim yüklenir mi: Gece yarısından sonra Twitter balkabağına dönüşüyor. Olmaz o yüzden.
vokal hoplayıver çekirge: Vokal hopla, sonra enstrümantal sıçra, acapella yürü falan.
pıpı gördünmü: Peter Griffin, bir bölümde göbeğinden dolayı pipisini göremediği için ağlamıştı. Nerden aklıma geldiyse.
seni zilli orosbu vidoları: Seni yerler yerler, seni ham yapar bu zilliler.
sezon pirinç nerde satılıyor: Sezonu daha gelmedi, outlet mağazalara bak. Şgalşsafdsf.
çırılçıplak memesini ve pipisini gösteren kızların: Çırıl ama. Sadece çıplak da değil.
dinamitler goymus suyun gozune: Ne diyonuz oğlum.

dünyanın en büyük pipisi gercek resim:
dünyanın en büyük taşşağı:
dünyanın en güzel kadını pipisi görünen pipisi: Görmüş olduğunuz kelimeler Türk insanının rekora düşkünlüğünü açık bir şekilde tanımlar.

dünyanın memeleri gözüken kadın: Dünyanın memesi varmış.
erkek kızın pipi ve kuşunu yalama video: KUŞUNU YALAMA GŞSALKFSŞAFSAFSAF
bay sımpson çocuğun pipisi: Resmiyiz bakıyorum. Bay Simpson falan. Hayırdır.
adı ile gözüken çıplak kız resimleri: Neden biliyor musunuz, çünkü resmine bakıp, ismini Facebook'tan aratacak. Az değil çünkü o.
ağzına sıçarak sikiyor: Çok amaçlı, ne bileyim.
bülüklerini popolarını memelerini açık gösteren: Bülük ne güzel kelime halbuki. Anlamı saçma, yoksa kelime çok melodik.
kaşlı- gözlü- döşü kıllı ( ama öle yorgan gibi değil ): Paranteze dikkat.
kıs pipisi nasıl gösükıyor: Şu pipi kış pipisi, şu pipi yaz pipisi. Ortada su şişesi. Falan.
meyremin hamur tarifleri: Aaa hoşgeldiniz, uzun zamandır görüşemiyorduk değil mi. Şöyle buyrun.
içime işle tamam mı: TAMAMS :))))99
gütü memeli kız güster: Gütü, Uganda dolaylarında yaşayan bir kabile olup, kızlarının güzelliğiyle ünlüdür. Gütü'lü kızların diğer yerlilerden ayrılan özelliği ise memelerinin olmamasıdır. İşte, kabiledeki tek memeli kız olan Güster'in de şöhreti böyle alıp yürümüştür. Artık dünyada Gütü'lü ve memesi olan tek kız olma sevincini uzun süre yaşayacaktır, olaylar gelişir...

Yoruldum, gidiyorum. Hadi hoşça cullen.

Ceyhun Yılmaz, şimdi beni hatırlar mı lan, acaba?!

2010-09-26T00:27:00.065+03:00

(İtiraf edeyim, ben bu yazıyı yazalı bayağı zaman oldu, ama dizisiz bir zamanı bekledim gençler.....)

Yıllar önce, Sıpanç sekiz dokuz yaşlarındayken, Ceyhun Yılmaz'ın radyo programının popisi tavandı, ailecek radyoyu açar dinlerdik. Televizyonu unuturduk falan, o derece. Bayağı severdik yani.

Annem çok gülerdi. Benim ise o sıralar zekam "Adamın biri denize girmeye bayılıyormuş, denize girmiş bayılmış" cümlesini ultra süper bir kelime oyunu gibi gören bir seviyede olduğu için, istisnasız her lafına gülerdim. İnce esprileri, nükteleri vardı, ama nerden anlıycan o yaşta sen. Ben gülerdim.

Komikti de hakikatten.

Her neyse, annem çok aramak istiyordu, ama bir süre sadece dinlemekle yetindi. Sonunda bir kere çevirdi numarayı, sinirli bir bekleyişten sonra bağlandık.

Konuşuyorlardı işte, havadan sudan, komikli esprili falan. Ben de bir yandan radyoda dinliyorum, öbür yandan annemin tepesinde dikilip "Ben de konuşcam, anne ben de konuşcam eğeğeağeağea" falan diyorum.

Annem en sonunda dayanamadı, "Ceyhun'cum, Sıpanç tepemde de şuan, bak veriyorum telefonu konuşun accık" diye telefonu bana verdi. Ne konuştuğumu hatırlamıyorum, ama her söylediğime öyle gülme efektleri vermişti ki, gaza gelip car car konuşmuştum. O günden sonra "Sıpanç Tepemde" olarak kaldı ismim. ~~Sıpanç değil de tabii ki, yani o zamanlar nerde sıpanç mıpanç, kimlik ortada.~~

Muhabbetlerimiz de çok ilginçti, çok net hatırlıyorum, bana "Aşk nedir?" diye sormuştu, bir defasında "Aşk, iki insanın elele tutuşup çimenlerde yatmasıdır" diye cevap verip gülme efektlerini zorlamış, ikincisinde de "Aşk bir sudur, iç iç kudur" diyerek mizah anlayışımın dibine vurmuştum.

Sonra ben her programda aramaya başladım Ceyhun Abi'yi, hatta bir seferinde, ben, başka bir izleyici daha ve Ceyhun konuşmuştuk. Öbür abiye çok acıyorum yalnız ha, iki laf edebilmek için aramıştı da bişey söyleyememişti benim gevezeliğimden, yazık.

Böyle böyle tanışmıştık, sonra telefon numarasını vermişti babamgile, "Bi ara Mersin'e gelcem, görüşürüz" diye. Gelmişti de. O sıralar da stand-up gösterisi yapıyordu, şiir kitabı çıkmıştı. Hatta yine o yaşta, şiirden hiç bir şey anlamamama, aşkın tanımını yukarıdaki şekilde yapmama rağmen yazdığı şiirleri okumuştum. Kitap hala kitaplığımızın en görünen kısmında durur.

Stand-up gösterisine davet etmişti beni hatta, hayal meyal hatırlasam da, çok eğlenceliydi, "Olm davetli gittim" şeklinde bir havam bile olmuştu hatta, sonra ayrıca teşekkür etme fırsatı da bulmuştum tabii. Mersin Gondol Otel'e gelmişti, orda biraz sohbet edebilmiştim, fotoğraf çektirmiştim hatta. Sonra radyo programına ara verdi zannedersem, tekrar başladığında da aramaya hiç fırsat bulamadım.

Ama görüşmeyi çok istiyorum, gerçekten de. Çünkü hani, benim tanıdığım, bildiğim, güldüğüm ilk komikli insandır, çok hoş sohbettir, ve "Abartıyon" diyeceksiniz belki ama, o yaşta benimle radyoda o kadar konuştuğu için, şuan bunları yazabilecek güveni kendimde bulmamda bile büyük katkısı vardır.

İşte geçenlerde onu düşündüm, tekrar arasam, hatırlar mı lan acaba beni? Harbiden merak ediyorum.

Bir ara deneyeceğim.

Bu da böyle bir anımdır.

140 karaktere sığdıramadığım takıntılarım var.

2010-09-22T23:07:00.002+03:00

Ben aslında özünde çok takıntılı bir insanım. Valla bak.

Az önce annem poğaça yapmıştı, yatmadan önce bir tane yiyeyim dedim,
zira ben odada Piç Güveysinden Hallice'yi okumaya çalışırken gelen
poğaça kokuları, okuduğum böreklerle beraber zihnime kazınmıştı.

Annem 2 tane poğaça, bir bardak da vişne suyu koymuş, ve lakin bana 2
tane poğaça çok. Zaten şişkoyum, bir de yatmadan önce 2 tane poğaça
yersem sabah balkabağına dönüşürüm diye korkmuştum.

Annem kendisine ve babama poğaça koyarken bendekinin de bir tanesini
oraya koydum, "Aaa o çok gelir, tepsiye koy geri" dedi. Koydum
nitekim. Ama içimde bir huzursuzluk, sanki o poğaçayı yemezsem,
üzülecekmiş gibi gelmişti bana belki de. O yüzden ilk yediğim
poğaçadan hiç bir tat alamadım.

Sonra aldım o poğaçayı, huzur içinde mideye indirdim. Gelecek olan göt
göbek ise zerre şeyimde değil.

Ama acaba, diğer poğaçalar arkadaşlarını yediğim için, bana katil
gözüyle bakıyorlar mıdır? HA?!

Gece gece hayalgücüm tavanda.

Neyse gidiyorum ben...............

(Foto)

--
Mobil cihazımdan gönderildi

Zihnimin Hortlakları vol. otuz. OV YEA.

2010-09-20T20:30:00.003+03:00

♣ Buraya yazmayı o kadar özledim ki. Hatta üveyledim yani, o derece. Tamam iğrencim.

♣ Dünkü yazdığım estetik özürlü Zihnimin Hortlakları için herkesten özür diliyorum bu arada, cepten yazınca öyle oldu. Ama ne bileyim, çok yazasım gelmişti. Hem sonradan baktım, böyle altta "mobil cihazımdan gönderildi" falan yazınca da çok kuğul durmuş. Bence.

♣ Fatmagül'ün Suçu Ne? adlı dizi, Twitter'da bir dönüm noktası oldu. Bu konuda bir şikayetim var yalnız. Tamam diziyi eleştirin, falan, ne bileyim tecavüz sahnesiyle ilgili yorumlarınızı yapın ama, "Bakkalda Nutella kalmamış, Sıpançgül'ün suçu ne?" gibi saçmasapan tivitlerinizi veya @cbabdullahgul kişisine attığınız "Abdullah Gül'ün Suçu Ne?" tivitlerinizi görmek zorunda değilim. Ağzınızı burnunuzu yırtarım.

♣ Simsıpanç Ekşi Sözlük, Uludağ Sözlük ve İnci Sözlük'te. Yani yazar olarak değil tabii ki, başlıklarım var. Hani aranızda yazmak isteyen olursa diye link verdim. ~~Bana yazabilirsiniz :))))))))))))99999~~

♣ Header resmini düzelttim, bence çok güzel oldu. Bir de, blog istatistiklerimden rahatça bir piramit inşa edilebilir bence. Bakınız:

OĞLUM, HAZİRAN'DA Bİ KEZ BİLE BAKMADINIZ MI LAN BLOGUMA. Vicdansızlar. Şimdi altı bin kere bakmayı biliyorsunuz. Neyse üf.

♣ Ben Perla'yı özledim lan. Ne bileyim, tivitleri sözlüklerden falan çalıntı da olsa komikliydi. Hem tivitlerimden bir sürüsünü de favoritlemiş, mefta olduktan sonra görmüştüm, ağlamıştım. Hayat sadece bir su markası değil sevgili okuyucular.

♣ Cumartesi gecesi Dizüstü Partisi'ne giden varsa eğer, benimle parti hakkında konuşmasın yalnız. ÇÜNKÜ SİNİRLİYİM, GİDEMEDİĞİM İÇİN. Ne bileyim, Bursa'da falan yaşasaydım, atla otobüse git bikaç saatte. Kaç saat olduğunu da bilmiyorum. Ama Mersin olunca, insan küfür ediyor. Ben ettim yani. Hele Sami'nin, Mrs. Baros'un bıyıklı fotoğraflarını falan gördükten sonra iyice çok üzüldüm. O BIYIKLARDAN BİRİSİ BENİM OLMALIYDI..............

♣ Yalnız, ben böyle Facebook paylaşımını dağa kaldırırım, söyleyeyim:

♣ Mesela, formspring'de parfümümün markasını soruyorsunuz, ve ben "Bvlgari Aqua" diye cevap veriyorum ya, değil aslında. Yani çakması. Doldurması yani. Bunu itiraf etmemin sebebi de, geçenlerde Yves Rocher'den bir parfüm aldım. Oğlum, çok kalıcı lan. Hem de çok güzel. Bak dur resmini koyayım, gidin alın. 75 şeyliği 50 liraymış da, bayram indirimiyle 30 liraya kaptım. "İv Roşe" diye okunuyor, rezil etmeyin beni.

Yandaki solüsyon ve arkadaki Pukka kitabının konuyla alakası yoktur. "Sinerji" diye solüsyon markası mı olur lan.

♣ Ben gidiyorum. Bu yazıya da kısa derseniz kapatır giderim burayı. Tabii kapatıp gitmem için söylediğinizi ciddiye almam gerekiyor. Ayrıca roman yazmıyorum ben burda. SAKSI DEĞİLİM BEN. Neyse. Hadi.

♣ Okul açıldı çenem düştü resmen. Yazın rehaveti bitti gençler, her gün yazıcam buraya. Öperler. Başta da Homer resmi yok dikkatinizi çekerim. Koysam mı lan acaba, direk yazıyla girince bi garip oldu.

Yeni eğitim ögretim yılına hazırım..... YA ÜF.

2010-09-19T22:37:00.002+03:00

♣ Selam gençler. 'Uzun zamandır yazamıyordum......' tadında cümleler
yazmak için ne gücüm, ne vaktim, ne de zamanım var.

♣ Blog temasını değiştirdim. Aslında tamamen şeyetmeden açmayacaktım
ama, gelen bikaç ısrar üzerine açayım dedim. Yandaki reklam şeylerine
ve şimdilik çük gibi gözüken logoya kafayı takmayınız lütfen.

♣ Onun dışında ekleyebilseydim bir Alkışlarla Yaşıyorum videosu koyup
her hafta değiştirecektim falan, ama maalesef embed kodunun
boyutlarıyla oynayamadım. Yönetimden destek istiyorum.........

♣ Ya şimdi küfredeceksiniz ama, ben bu yazıyı da cepten yazdığım için
kısa tutmak zorundayım. Zira bilgisayarda annem Facebook'u ile
vedalaşıyor, ve hüzünlü anlara sahne oluyor evimiz. Ondan yani. Annem
yüksek lisans öğrencisi, yarın onun da okulu var. Neyse size ne
bundan. EHE.

♣ Bilgisayardan girebilirsem bu yazıya resim, italik mitalik eklerim bir
ara. Yoksa kötü görünüyor, biliyorum çünkü.

♣ Yazıların altına 'popiyi buldun götün kalktı' yazan sayın anonim
dümbük, SIKIYSA NiKiNLE YAZ LAN ŞEREFSiZ!!!1 Götü kalkmışmış. ~~Bok.~~

♣ Hayatımda ilk küfürlü zannettiğim şarkı (ya da türkü, neyse) "Buradan
bir atlı geçti, YARAMA bastı geçti" adlı güzide eserdir. Okuyan
kişinin yorumuna bağlı olarak uzayan R harfi, dinleyiciyi bambaşka
diyarlara götürebilir. Şimdiyse Sertab Erener "Gözzüm karra, kalmadı
YARRA" diyerek bizi duygusallaştırmaya çalışıyor zaman zaman.

♣Ne yse, cepten yazmak seksi olduğu kadar zor da bir iş. Öptüm, bir
dahaki sefer uzun yazcam, söz.

♣ Hadi esen cullen.

--
Mobil cihazımdan gönderildi
--

Edit Akbayram: Düzelttim. Kıyamam çünkü ben size. Canlarım.

Sanırım artık o tavşan olayı yüzünden vicdan azabı çekmeyeceğim.

2010-09-12T11:45:00.000+03:00

Videoyu izleyin, ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Ben o olayı gerçekleştirdiğimde küçüktüm, 2 yaşındaydım lan. Videoda gördüğünüz ergen orospu ise küçücük yavru köpekleri (ki onlardan birine sahip olmak için kıçımı yırttığım zamanları bilirim) hızla akan nehre atabiliyor, bi de gülüyor sonra.

Seni de atsınlar öyle, sarışın yelloz. Tecavüz edip atsınlar hatta.

Ok kib öptm bye.

Aşk-ı Memnu'daki inanılır mantık hatası. Yani ben inandım.

2010-08-29T20:27:00.000+03:00

Mausumu seviyorum.

Ya şimdi, bizde bir Aşk-ı Memnu kitabı var.

~~"Aşk-ı Memnu'nun kitabı çıkmış!!!!!!!!!111111111birbir"~~

Neyse, itiraf ediyorum, ben diziyi izlememiştim, ama neymiş, nasılmış diye bu kitabı okuyayım dedim. Bitirdim, ama nasıl zar zor bitirmişim. Öyle böyle değil. Elimdeki kitabın basımı falan içinde yazıyor olmamakla beraber, İnkılap Kitabevi, ve Anka Ofset, İstanbul-1993 yazıları göze çarpıyor. Yani kitap benimle yaşıt galiba. ~~Ben onyedi yaşındayım. Ergen sevmiyorsanız şimdi gidebilirsiniz.~~

Şimdi size kitaptan kısa bir cümle paylaşacağım, okuyunuz.

"Peyker, kendisinin de eklediği bir fazla dermansızlıkla sanki yükünü taşımaktan yorgun bir halde, ince sarılmış düz beyaz şemsiyesine bir baston gibi dayanarak ilerlerken Bihter, beli son derece sıkılmış, vücudunu dara dar sararak ta arkasında iki yana dalga vuran etekliğiyle, belinin inceliğine oranla geniş duran omuzlarından biri ipek titreşimi ile titreyerek akan beline kadar akan pelerini büsbütün düşmeyerek beyaz pike gömleğini etekliğine bağlayan siyah meşin kemerinden iki parmak yukarıda kalmış, sağ elinden çıkardığı eldiveniyle birlikte kavranılarak tutulan şemsiyesiyle, alçak ökçeli sarı potinlerinin üstünde, yere basmıyormuşçasına bir sekişle yürüyordu."

OHA. Yani, galiba kitaptaki en uzun cümle buydu diye düşünüyorum. "Atıyon lan Sıpanç, böyle cümle mi olur" diyenler, yukarıda kitabın ayrıntılarını verdim, sayfa 24'ten bakabilirsiniz. Ben yalan söylemem canlarım.

Öperler.

Ben bir tavşan katiliyim, ayağınızı denk alın.

2010-08-25T21:00:00.013+03:00

Çocukluğumdan beri evcil hayvanlara karşı çok bir sempatim, çok bir sevgi doluluğum vardır. Sağolsun ebeveynlerim de bu sempatimi, bu sevgi doluluğumu görmezden gelmeyip çeşitli evcil hayvanlarla evi doldurmuşlar, ergenlik çağımın zirve noktasına geldiğim şu zamanlara kadar beni çeşit çeşit evcil hayvan ile haşır neşir etmişlerdir.

Benim de hepsiyle ayrı bir anım oldu tabii, dedim bir yazayım, bulunsun lazım olur. Kronolojik sıraya göre başlıyorum.

Tavşan: Bunu hatırlamıyorum, 2 veya 3 yaşlarındayken annemin bir öğrencisi anneme bir tavşan hediye etmiş. Neyse annem almış getirmiş falan, kutuya koymuş. Ve fakat, tavşan yerinde durmuyormuş, böyle sürekli kutudan çıkıyormuş falan. Neyse annemle babam sabah işe gitmişler, yani okula. Öğretmen ikisi de. Ben tabii bilmemkaça kadar uyuyorum, ancak onların gelişine yetişiyorum. Benle de kuzenim ilgileniyordu o zaman.

Neyse, sen al o tavşanı eline, bizim ev de ikinci kattaydı, annemin gelişini duy, elinde tavşanla pencereye çık. Herhalde tavşanı uçan bir hayvan falan zannetmişim, bilmiyorum. Annemler aşağıdan bana bağırıyormuş, "Atmaa, atma!!!1" diye, ama dinleyen yok tabii 2 yaşında olduğum için. Tavşanı aşağıya bırakıvermişim. Gerisini annemin ağzından anlatıyorum.

"Tabii tavşan lök diye düştü, naapsın hayvanceğiz. Ama kanama falan olmamıştı allahtan, hemen elime aldım tavşanı, başını şöyle bir eğdi, gitti maalesef."

Bunu 8 yaşıma kadar "Zaten tavşan hastaydı, ölmek üzereydi yani" şeklinde çeşitli yalanlarla süslenmiş olarak anlattılar, keşke hiç anlatmasalardı da bilmeseydim. Şimdi de zaten hala "Yahu zaten sevimli bi tavşan da değildi, yani çirkindi" diyerek anlatır annem. O günden sonra bende tüm hayvanlara karşı bir merhamet, bir acıma duygusu oluştu, kendimi bir şekilde vicdanen rahatsız hissediyorum. Hala annemlere defalarca anlattırırım bunu, ama ne kadar bebek de olsam, şimdi içimde bir şeyler kaldığı bir gerçek. Öyle ki, dün koltuğun altından çıkan hamamböceğini, hemen yanımda duran sprey ilaçla öldürmek yerine, bir kağıdın ucuna tutunmasını sağlayıp kağıdı yavaşça aşağıya bıraktım. Uçar giderdi nasıl olsa, gerisi beni ilgilendirmez.

Yani, bebekken böyle bir salaklık yaptım diye beni eziklemezsiniz değil mi? Bunu ayrı bir yazı olarak da yazabilirmişim aslında. Neyse, devam edelim.

Muhabbet kuşu: Bunu da hayal meyal hatırlıyorum, Çorum'da oturuyorduk o zaman, annemlerin tayini çıkmadan önce, Simon adında (babam şeyapmış ismini) yeşilli sarılı renklerde bir muhabbet kuşumuz vardı. Babamın uzun süreli ve etkili antrenmanları sonucunda "Cim bom bom" deme ve aynı anda kanadını sallama yetisine sahip olduğu babam tarafından söylenir. Babamın tayini Mersin'e çıkınca onu yanımızda taşıyamayacağımızı düşünmüş olmalı ki, kuşu evsahibimize bıraktı. Muhabbet kuşu özlemimi, yıllar sonra beyaz, yeşil ve pembe renklerinden ötürü Çıtçıt adını verdiğim bir kuşla giderdim.

Su kaplumbağası: 10 yaşındayken, bir pet-shop'ta gördüğüm bu küçücük kaplumbağalar ilgimi çekmişti. Yemi, kabı, boku püsürüyle beraber aldık eve getirdik. Düzenli olarak ilgilendiğim ilk hayvanımdı. Neredeyse bir sene, yarısı kış uykusunda geçmiş olsa da bizimle yaşadı. Bir ara kafasında, gözünün hemen yanında bir şiş oluşmuştu. "Neyse, geçer" demiştim. Bir hafta sonra kadar, ben bir okul gezisiyle Antalya'ya gittim. Sanki Mersin'de sahil yokmuş, taş yokmuş gibi orda bir sürü ilginç taş toplayıp getirmiştim, kaplumbağanın kabına koymak için. Geldiğimde aradım, ama yoktu. Ölmüştü. Ben Mersin'deyken ölmediği için normalden daha kısa bir süre ağladım.

Köpek: Yine bir gün ansızın annemin getirdiği, daha birkaç haftalık açık kahverengi tüylü bir yavru köpekti. Öğrencisinden almış annem yine. Korkmayın, atmadım bunu, zaten birkaç sene oluyor daha. En çok istediğim şeylerden biriydi. Aslında ismini kendim koymak isterdim, ama sahipleri "Paşa" ismini koymuşlar, ve Paşa dendiğinde bakıyordu, değiştirememiştim. O gün bilgisayar başındayken, yatarken falan hep yanımdaydı, fakat birazcık havlıyordu, hatta ağlıyordu sanırım annesinden ayrıldığı için. O gece boyunca ağladı durdu, alışmasına fırsat vermeden annem geri götürdü. Uzun süre boyunca surat astım, yuvarlandığı yerlerin silinmesine bile izin vermemiştim, öyle manyaktım. Ama çok bağlanmıştım birkaç saatte...

Kanaryalarlarlarlarlar: Dedemin hobi olarak kanaryalarla uğraşması da hayatımın bir çok karesinde sarı sarı kanaryalar ve bülbül efekti verilmiş kanarya sesleri duymama neden oldu. Babam da her Konya'ya gidişimizde bir tanesini alır getirirdi. Dedem, çeşitli yerlerden bülbül seslerinin kaydedildiği albümler alır, fişini hiç çekmediği teyplerde kanaryalarına bülbül sesini aşılamaya çalışırdı. Onun bir faydasını göremesem de evin telefon zilini kuşların çok güzel taklit edebildiğini söyleyebilirim.

İşte böyle, benim şu kısacık ömrümde bu kadar evcil hayvan ile çeşitli diyaloglarım oldu. Umarım tavşanı öldürdüğüm için bana kızmıyorsunuzdur.

Bu da bir mim olsun dedim, Finduilas, Mrs. Baros, Cat, Littleiv, Meyrem ve Nutellalı'ya gitsin. Gerçi biraz saçma oldu ama, hani belki sizin de böyle çocukluğunuzda yer eden heyvanlar falan olmuştur belki diye. Başka isteyen olursa alabilir tabii ki.

Saygılar.

(Fotoları şuralardan sıyırdım; tavşan, muhabbet kuşu, kaplumbağa, köpek, kanarya)

Çocukluğumdan kalan şeyler falan filan.

2010-08-14T22:03:00.002+03:00

Finduilas böyle ilginç bir mim fikri ortaya atmış, beni de olayına dahil etmiş, sevindim haliyle. Yapacağım şey, çocukluktan aklıma gelen şeyleri madde madde yazmakmış. Ergenliğimin zirvesinde olduğum şu güzide dönemde bundan daha âlâ bir mim olabileceğini düşünmek bile istemiyorum şahsen, düşünemem de.

Evet.

Şimdi sırasıyla bir şeyler şeyapmak isterim.

Peluş oyuncaklar: 2 adet oyuncak ayım, bir adet de oyuncak maymunum var, hala bir yerlerde durur evin içinde. Birisi annemin bir yakınından bana kaldı, ki en sevdiğimdi, kendim yıkardım onu o derece, çamaşır makinesine bile attırmazdım. Öbür ayı, küçükken annemin bana ördüğü bir yeleği giyer, maymun da babamın bir arkadaşından hediye gelmişti, 4 yaşında falandım en fazla. Öbürleri doğumumu bebekliğimi bilir yani.

Sıdıka: Resmi olarak izlediğim ilk dizidir.

Kitaplar: Kitaplara çok düşkündüm küçükken, şimdi de fırsat buldukça okumaya çalışıyorum, ilk okuduğum kitap "Yavru Fil" diye bişeymiş, 3 yaşındayken falan okumuşum.

Mantı: Sömestr tatilinde (böyle yazılmıyo olabilir) Konya'ya babaannemlere giderdik, ve her gidişimde mutlaka yaptırırdım. Ramazan ramazan yazmayayım dedim ama, üzgünüm, çocukluğumun en köşesinde durur.

Kardan kadın: Yine aynı tatilde Konya'ya gittiğimizde, babamla etliekmek yaptırmaya fırına gitmiştik ve o esnada, yani etliekmeklerin çıkmasını beklerken babamla kardan kadın yapmıştık, memeleri vardı.

Fox Kids ve Bobby'nin Dünyası: Bunu izlemek için kuzenlerimle sabahın yedisinde kalkardık mesela, ne güzel günlerdi.

Paletler: Babamın bana karne hediyesi olarak aldığı lacivert paletleri de artık kuzenim kullanıyor. Ne hızlı yüzdüğümü zannederdim lan ben o paletlerle.

Pıtırcık ve Bacaksız kitapları serisi: Bunları da kitap kategorisinde değerlendirmek istemedim, benim için yerleri ayrıdır.

Aziz Nesin: Annem her gün başka bir Aziz Nesin kitabıyla gelirdi, geldiğinde önceki kitabı yeni bitirmiş olurdum.

Basketbol kursu: Okulun basketbol kursuna bir günlüğüne gitmiş bulundum, ertesi gün apandisit ameliyatı oldum mesela. Bunun da böyle yazılıp yazılmadığını bilmiyorum ama neyse.

Biskrem: Ameliyat olduğum hastanenin yemekleri tabiri caizse "iğrenç" olduğu için 5 gün boyunca Biskrem'le beslenmiştim, yani serumun yanında iyi gidiyordu.

Bilgisayar: 9 yaşında falan bilgisayar sahibi olmuştum, ama 145'ten girdiğim interneti, ilk oynadığım oyun olan Dynamite Joe'yu asla unutmam. Hatta şu an blogun border'ında kullandığım mavi renkti kasası.

The Sims: Aahahah, bu bir kilometre taşıdır işte. Babam bir akşam elinde bir CD ile geldi, "Sıpanç bak, The Sims oyunuymuş bu, çok güzelmiş süpermiş" falan diye. 10 yaşındaydım zannedersem, CD'yi açtım kurdum falan, ama oyuna bayıldım, ertesi gün babamdan ek paketlerini istemiştim, ki getirmişti de. Sonradan derslerimdeki başarısızlığı Sims'e yorarak (ki hiç alakası yoktu, dersler gittikçe zorlaşıyor takdir edersiniz ki) bana o oyunu yasakladı, ki yasak hala devam etmektedir, etmese bile Sims 2'yi kaldıracak bir bilgisayarım yok maalesef.

İşte böyle. Benim aklıma gelenler bunlar. Bu mim de benden Meyrem, Nutellalı Ekmek ve Nuterlinesq'e gitsin... Başka isteyen varsa da alsın yani, alınabilir bence.

“Meraba, size parfüm ve yanında kazık satacağım, saygılar...”

2010-08-11T23:27:00.000+03:00

Olay birkaç ay önce gerçekleşiyor, okul vardı. Her zamanki gibi okuldan dönmüş, sakin bir şekilde, bazen keklik gibi sekerek, bazen tavşan gibi zıplayarak, kaplumbağa gibi sürünerek eve doğru gidiyordum. Bizim evimizin önünde bir cadde var, sonra küçük bir sokak ve Forum Mersin’e bağlanıyor. Ben de “eve gidicem internete girecem” hayalleriyle gözlerim yarı kapalı, caddeyi geçip eve varmak üzereydim ki, 35-40 yaşlarındaki bir adam aniden önümü kesti. Yani önüme geçti, önümü kesti deyince şimdi siz yanlış anlarsınız, o işlemi yaptıralı yıllar yıllar oluyor. Düğün yapmamıştım. Neyse.

Adam bana yaklaştı elindeki büyük poşetiyle ve şakımaya başladı: “Meraba, ben İstanbul’da Duty Free Shop’ta çalışıyorum, buyurun bu da kartım, Forum Mersin’e mal teslimi için gelmiştim, ama bunlar elimde kaldı, çok cüzi fiyatla satıyorum, ilgilenir misiniz?” dedi, cevap vermeme kalmadan kaldırıma koştu, poşetleri kaldırıma dökmeye başladı. Korkarak yaklaştım, “Bak bu, mağazada 300 lira, sana 40 liraya bırakırım...” dedi, koluma bir fıs sıktı, baktım orijinalinin aynısı falan. Zaten öyle bir yapmışlar ki, şişesinden kutusuna, dışındaki jelatinine kadar. Adam açtı jelatinden öyle çıkardı parfümü resmen.

Neyse böyle birkaç çeşit parfüm açtırdım, ama zaten yanımda çıksa çıksa 20 lira çıkar, onu da sokaktaki ne idüğü belirsiz yankesiciye mi vereceğim yani, yine de her tarafıma sıkmaya ve denemeye devam ettim. Adam en sonunda çaktı tabii, “Alacak mısın, bak 30 liraya bırakırım” dedi, “Lan daha demin kırktı?” diye düşündüm tabii haklı olarak. “Abi ben öğrenciyim, benden çıksa çıksa 10 lira çıkar, eve gidip alma imkanım da yok, zaten evim buradan bayağı uzak...” Halbuki arada bir cadde vardı. “Alıp gelemez misin yani?” dedi, “İmkanı yok, mümkün değil, 10’a bırakıyosan bırak” dedim.

Asıl hikaye bundan sonra başlıyor, “Al ya, al tamam, sana hediyem olsun, SEN YABANCI MISIN?!” dedi gülerek, kutuyu elime tutuşturmaya çalıştı ama, ondan sonra artık hiç almazdım, sinir etmek için tekrar sordum, “Ya siz nerden geliyodunuz?” diye, “Forum Mersin’e mal teslimi için geldim” dedi, ama orası bir alışveriş merkezi ve 5’ten fazla parfümeri var. “Tamam da neresi?” dedim, “Forum Mersin ya, Tekin Acar var hani orda” dedi, ben de zaten kozmetik mağazalarının Duty Free Shop’tan mal alacağını zannedecek kadar gerizekalıyım ya, “Ya şimdi annemler bişey der, hani orijinal istiyorlar onlar çünkü biliyorsunuz, yani bilmiyorsunuz aslında, nereden bileceksiniz...” falan diye saçmalayıp kafasını şişirdim, en son “Almayayım ya ben en iyisi” ile bitirdim.

Gururuna dokundu herhalde, “Ya sen bana güvenmiyo musun ağabeycim, bak bu benim kartım, bu da nüfus cüzdanım” falan derken ben çantamı tekrar sırtıma aldım, bunun üzerine lafını kesti ve “Tamam tamam, konuşma tamam yeter, yeter yeter tamam konuşma yeter iyi akşamlar abicim, hadi selametle” şeklinde homurdana homurdana gitti.
İşe bak yahu, yavşağa bak, sahte parfüm satarak adam kazıklayan kendisi, trip atılan ben oluyorum. Resmen yavşaklık, piçlik falan. Lan o kadar geniş sanayim olsa benim, kendim parfüm firması olurum yahu! Bırak taklidi yani, imitasyon imitasyon nereye kadar? “Türkiye işte bu yüzden ilerlemiyor” laflarına falan hiç girmeyeceğim fakat gerçekten öyle.

Zaten caddeyi geçtim, eve vardım, kolumdaki kokulardan hiçbiri kalmamıştı, alsaydım yolda giderken çöpe atar, tüm hayallerimi ve parfüm aşkımı da oracıkta siler geçerdim herhalde.

Bu da böyle bir anımdır.

Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar! vol. 7,5 (100 izleyici special edition)

2010-08-08T20:21:00.000+03:00

Bu aralar bu internet aleminde çok güzel şeyler oluyor. Az önce Gani Müjde tivitimi RT'ledi, Cem Mumcu ile konuştum onu zaten biliyorsunuz, ve blogumun 100. izleyicisi şeyaptı bugün.

Ben de blogun en sevilen kategorisi olan Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar'dan küçük bir buket, 10 kelimelik kısa bir liste sunmak istedim size. Bakalım yenilerde ne varmış.

puccaa nin gerçek isimleri: Gerçek İsimleri ne olm, sanki kızcaaz Brezilya'lı falan, yüzlerce ismi mi olacak. Neyse.

pipi.resimi.göster.com: AZUYAHUZHUAHUFGADSFSFLSAFGSAL.

sıcarken gorunenler vıdeoları: İğrençlikte son nokta, hatta ünlem. Bana kalırsa soru işareti.

tam göt yalama lezbiyen: Mesela bunu Word'de yazsaydım eğer, "yüklemsiz tümce" diye uyarı verirdi. Yani bilin diye söylüyorum.

götü görüken büyük kadınlar izle: Yalnız, galiba büyük kadınlardan hoşlanıyor. Ben demiştim "dedeler sitesi" yanında bir de "nineler sitesi" yapılsın diye, dinletemedim ki, ne yapayım.

güzel kadın fotoğrafları memesi görünen götü gözük: Ki mesela karakter sınırı bile yetmemiş derdini anlatmaya.

kızlar pipini açmış: Aman yarabbi, dur kapatayım, ayıp oldu tüm internet alemine.

kişisel blog nasıl yazılır: Adı üstünde kişisel, herkesin kişisel blog anlayışı farklıdır yani bence.

kizin pıpısı: Ki ben hayatımda kiz ve pıpı kelimelerini ilk defa duyuyorum. Anlamlarını bilen varsa lütfen yazının altına yorum olarak bildirsin...

formsipring sim: Var var, formspringim de var. Eheh.

iki pipili olan kızlar resimleri: Yahu bu nasıl bir fantazidir anlamadım ki, hani tek pipilisini nerden buldun da iki pipilisini arıyorsun, iki başlı ejderha gibi. Neyse, bu da son bomba olsun bitsin bu yazı madem.

Nice yüz izleyicilere, Simsıpanç küçük bir Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar'ı da gururla takdim eder...

Tivitime bandılar.

2010-08-03T13:35:00.002+03:00

Benim dün tivitimi çaldılar hakim beğy. Şikayetçiyim.
Hemen olaya geçeyim. Şimdi, şu aşağıda görmüş olduğun tivit bana aittir.

Burda da, onu direk kopyalayıp Facebook durumuna yazan bir vatandaşı, altında da benim naçizane yorumumu görmekteyiz:

Neyse ben bunu yazdım, dedim herhalde artık bi özür diler, yazacaksa da sonuna simsıpanç kondurup öyle yazar, ayıptır. Bunun yerine sevgili arkadaşımız Çalarutanmaz Faruk, benim yorumumu silip konuyu kapatmayı tercih etmiş. Yemedim tabii, bir yorumcuk daha döşedim:

Artık bu yazdığımdan sonra kesin siler o yazdığını diye düşünmeye başlamıştım ki sildi.

Ama yazdığını değil, beni arkadaş listesinden çıkarıp blockladı, sikrinşat aldığımla kaldım.

Öyle yani, ilk defa birisi tivitime bandı, normalde o son hamleyi yapmasa hiçbişey demezdim, napayım yani, bi daha yaparsa aynı şeyi, ben blocklardım. TİVİT SAHİBİ BENİM, OROSPUNUN YAPTIĞINA BAK. Sinirlendim.

Neyse. Bu da böyle bir anımdır.

Yazının tiviti:

Merhaba, ismim Faruk Ünal, ben tivitleri çalıp facebook'uma koyan, twit sahibini de blocklayan bir orospu çocuğuyum. (ÇAL BUNU DA YiYOSA.)

Eğer Zihnimin Hortlakları'nı numaralandırmaya devam etseydim #29 olacaktı bu mesela.

2010-08-02T19:26:00.000+03:00

Mesela babamın bugün arabayla falan ilgili işleri vardı, bütün gün evde yalnızdım, yemek olarak elimde sadece birkaç parça ekmek ve bir kutu tonbalığı vardı. Gurme yönüm biraz fazlaca olduğu için tonbalıklı sandviçi asla mısırsız ve mayonezsiz yapamazdım, bu yüzden aç kalacaktım, evde karnım guruldaya guruldaya, ağzım koka koka oturmak zorundaydım...

Derken kapı çaldı, biricik kapı komşumuz ve 3 yaşındaki sarı mavi bebişi geldi kapıma, bir tabak pilav ve bir tabak etli yemekle. Tabii o anki halimi anlatmayacağım, beni yanlış tanımanızı istemiyorum. Teşekkür ettim, bebeğin yanağını sündürüp kapıyı kapattım.

Gerçekten böyle komşular var lan hayatta. Fırk.

Ağlamıyorum gözüme pilav kaçtı.

....

Hani ben bi zamanlar Simsponge Photography diye bir blog açtıydım ya, şimdi aynen o blogu tambılıra taşıdım, ordan devam edeceğim. Neden diye sorucaksın haklısın, çünkü boş boş duran bir tambılır blogum vardı, hem orda da bişeyim bulunsun istedim, hem de orayı da öğrenmek, yeni arkadaşlar bulabilmek gibi safi masumiyetten oluşan amaçlarım var.

Yeni Simsıpanç Fotografi'ye şurdan ulaşabilirsiniz. Bir de yine böyle komik, içten güldürüşlü şarkıları falan paylaşmak için bir tambılır açmayı planlıyorum, şimdilik tasarı aşamasında olan Sıpanç Müzik de şurada. Fikirlerinizi beklerim.

Ayrıca şunu yazmayanı dövüyorlarmış: HAVA ÇOK SICAK VE SİNEKLİ BEYLER.

Son olarak, yazılarımın sonuna hep bir tivitimi ekliycem, yazıyı öyle bitiricem. Neden bilmiyorum ama böyle bir karar aldım, vazgeçersem burası kendi kendini imha edecektir.

Yazının tiviti:
Parmaktan ısıran sivrisinek küfürlerin en büyüğünü, en acısını, en yaratıcısını hakeder, ağzınızı korkak alıştırmayınız.

Mutluluğu Kelimelerde Arayanlar! vol. 7

2010-08-02T00:56:00.001+03:00

Uzun zamandır yapmıyordum bunu, dedim bir listeleyeyim, bakalım neler değişmiş.
Hepsine yorum yapamayacağım, artık gücüm kalmadı zaten, 110 kelimeden eleye eleye bunlar kaldı, yorumu size bırakıyorum.

Okumak zorunda değilsiniz tabii.

Neyse takılın.

simsponge
pipisi görünen erkekler
ben küçükken salaktım
pipiler arası dünya şampiyonası
finduilas blog
pipilerini açan kadınlar
sık kom
götü ve pipisi gözüken kadınlar
sahkira waka waka nakarat kısmı
kadınla erkek pipi gösterme izle
çıplak her yeri gözüken kadınlar oyunları
samsung star ibeer
alacakaranlık resmindeki isimleri bul
kişisel blog blogspot
namnam
cem garipoğlu sevenler
zenci çocuk waka waka dans
samına eee şarkısı
hayvan pipileri fotoları
eeee diye bi şarkı
facebook video pipinizi
pucca
gülnazcan twitter
sammına şarkısı
bülüğünü 2010 blogspot
kızların memeleri erkeklerin pipisi
pıpı gördünmü
lezbiyen tivit
the simpson tişört
kızlar pipini açmış
0900 lü hatları aradım dinle
tam ekranda kadın pipileri
erkeklerin tam ekran pipileri
kız erkek blog görme popo görme
çıplak kızın pipisinin daha yakını resmi
puccaa nın ismi
erkek ve kız meme bakma
sikti sikiyor kom
simpson tişört
levan polkka sözleri okunuşu
puccanin gercek resmi
siminya blog
the simpson tişörtü
meyremin hamur tarifleri
çıplak kızın pipisi nasıl
waka waka nakaratı
kız erkeğin pipisini yalar resmi
pucca twitter bütün yazıları
zenci çocuk waka waka dansı
sabahçıyım parlayan yıldızlar takımı sözleri
simpsons wallpapers samsung star
pucca gerçek adı

Ya hadi pipilileri falan geçtim, 'meyremin hamur tarifleri' nedir? veya 'bülüğünü 2010 blogspot' diye kim arar be arkadaşlar?

Kim arar söyle kim arar, vefasız olanı Funda Arar.

Öptüm bay.

Bir takım şeyler, 10 Gossip Girl gücünde yazlık maceralarım, yürek hoplatan sahil görüntülerim için tıklayınız.

2010-07-31T14:23:00.000+03:00

Ahahahah, yok lan öyle bişey. Eğer Twitter vasıtasıyla buraya geldiysen çıkabilirsin yani. Çünkü daha önce blogumu okuyan vatandaşlar yazlıktan ne kadar haz aldığımı bilirler bence. O yüzden daha fazla açıklama yapmaya gerek duymuyorum.

Annem Trabzon'a gitti birkaç gün önce, bikaç gün evde kalıp yazlığa geçtik babamla biz de. Aslında ikimiz de çok şey diildik, böyle 'hadi yazlığa gidiyoruz bang bang ov yea' şeklinde değildik de, bütün halalarım dedem babaannem falan gittiler bugün, ondan mütevellit, biz de son bi kez görüşek baabında yazlığa attık kapağı.

Neyse iki gündür yine yazlık hayatı yaşıyordum, dün gece eniştemin vınn'ını taktım bilgisayara, biriktirdiğim tivitleri yazdım falan, öyle. Ben ne anlatacaktım lan. Neyse az önce eniştem, halamın biri ve kuzenlerimi gönderdik, koşa koşa internete geldim, o sıcakta da afedersiniz kalçamdan ter damladı, "neyse klimalıdır lan internet" diye geldim, hakkatten klimalıymış.

Ama şöyle bir sorun var, klima açık değil. Neyse bulabildiğim tek bilgisayarı kaptım, ama nasıl bir yer, böyle her taraftan esinti, zaten bütün camlar açık, sabahtan beri hapşırıyorum, herkes bana bakıyor falan.

Kötü.

Bugün ilk defa denize giricem mesela. AHAHAH. Millet tabii mal mal bakıyor bana, "yazlığın var denize girmiyon olm, hasta mısın nesin, te allam ya" diyorlar bana. Ama ben deniz sevmem, yazlığı sevmememin nedeni de hiç arkadaşımın olmayışı, yazlıktaki çocukların yaş ortalamasının 12 olması, ve benim için bilgisayarsız tatilin hiç bir anlamı olmayışıdır.

Ben bunları yazmıştım ki, yazarken aklıma geldi. Neyse kısa bir özet geçmiş oldum.

Sırası gelmişken söyleyeyim, şarkının birine "up tıs dıp tıs" eklemekle remix yapmış ve dj olmuş olmuyorsunuz gençler maalesef. Deminden beri waka waka'nın eli yüzü düzgün bir remixini arıyorum, nasıl isimler koymuşlar böyle "capetown dub remix club edition extended" falan diye, bir giriyorum dandik bişey, haliyle kızıyorum.

Mesela az önce iki tane 5 yaşındaki çocuk monitöre kısa bir süre bakıp yüzüme "hahaha" yapıp uzaklaştılar. Her kesime hitap ediyorum yani, yediden yetmişyediye.

Benim hikayem bu gençler, hayal kırıklığınız için üzgünüm, denizde bir kefalmişçesine süzülen göbeğimi göremeyeceksiniz bu yazıda da.

Hadi.

"PuCCa'nın Selamı Var!"

2010-07-29T17:59:00.001+03:00

Ya benim şöyle küçük bir hikayem var.

Geçenki doğum günü yazımda bahsetmiştim ya, "...Sonra D&R'a gittik, oradaki Pucca kitaplarından birine küçük bir not bıraktım, Pucca yapıyor ya İstanbul'da, çok kıskandım İstanbul'da yaşamadığım için, notu çok almak istemiştim, ben de böyle bir ilginçlik yapayım dedim, bakalım kime gelecek, çok heyecanlı..." diye, dün yine D&R'daydım, not alınmış mı diye kontrol ettim, ve kitapların birinde şöyle bir notla karşılaştım!

Bu gerçek, valla ben yazmadım.
Yoksa Mersin'e mi geldin Pucca, doğru söyle :Pp

İşte bugün de doğum günümdü falan.

2010-07-25T23:35:00.000+03:00

Şaka maka, ben hayatımda ilk kez böyle bir doğum günü olayı yaptım.
Yok yav, parti marti değil, ama iki gündür günüm hep güzel geçiyor. Cümleme sıçayım. Neyse.
Dün, İzmir'den gelen bi arkadaşım, ve okuldan iki arkadaşım sahilde bi kafeye gittik efendim. Benim doğumgünümü kutlayacağımızdan haberimiz yoktu, neyse bişeyler yedik falan, bi baktım bi pasta geldi. Aşağıdadır.

Neyse pastayı yedik tıkındık, ardından şöyle bir hediye almışlar bana, ihtiyacım vardı. "Yüzünü neden kapattın bikbik" tarzında soruları kabul etmiyorum, elim konusunda da yorum yapmıyorum.

Bardağın içinden fışkıran naneler de günün farklı bir eğlencesiydi. Bu böyle.

Bugün de birkaç arkadaş, birisi şu, toplanıp sıtarbaksa gittik. Oraya gittiğimde sürekli aynı masada otururum, oraya gittim, bir baktım minicik bir Bella Vista, HAPPY BİRTHDAY şeklinde de 13 adet mum. Starbucks'ın loş ışığında çok güzel görüküyorlardı.

Sonra çalışan ağabeylerden birisi bana orta boy, içinde değişik aromalar falan olan bir frappuccino getirdi. Görgüsüz duruma düşmeyeyim diye fotoğrafını çekmedim, ama vanilyalı, içinde ve kremasının üzerinde karamel soslu bişeydi.

Neyse onu da bitirdim, ondan önce de McDonalds'tan hayvan gibi bir menü yediydim, iyice şiştim haliyle. Biraz oturduk muhabbet falan, bu arkağaşlar bana bir de tişört almışlar üzerinde büssürü saat var. Saate bayılırım, her yerde böyle saatler olsun isterim falan. Beğendim onu da. Sonra hadi kalkalım dedik, ağabey bi tane de Chai Tea Latte getirdi, hem de karamelle 'Doğum Günü Çocuğuna' yazmış üzerine. Starbaks'ı seviyorum, ne yalan söyleyeyim.

İşte böyle. Sonra D&R'a gittik, oradaki Pucca kitaplarından birine küçük bir not bıraktım, Pucca yapıyor ya İstanbul'da, çok kıskandım İstanbul'da yaşamadığım için, notu çok almak istemiştim, ben de böyle bir ilginçlik yapayım dedim, bakalım kime gelecek, çok heyecanlı. BENCE ÖYLE. O değil de, hanzonun birine gelmez inşallah, twitter adresimi yazdım, gelip 'sıpanç sevişelimmi' falan yazmasın.

Böyle. Geçen senelerde doğum günümü yazlıkta akrabalarımla geçiriyordum, bu sefer farklı ve güzel oldu. Bu da böyle bir anımdır efendim. Bu arada blogda kutladığım 2. doğum günüm, sağolsunlar Twitter'da, Facebook'ta da yalnız bırakmadılar beni. HEPİNİZE KALP.

O değil de, notu bırakmasa mıydım yav? Şimdi Pucca kızar belki bana.

Yok yav, kızmaz.

Bu yazıyı yazarken de kendimi fazlasıyla ergen hissettim.

Hepimiz ergeniz, hepimiz gülben.

Dur bunu tivitıra yazayım.

NAM NAM NAM NAM NAM NAM NAM!!!!111

2010-07-22T13:55:00.004+03:00

Dinle bak, çok güzel şarkı. Dinledin mi?

GŞLAKGŞSALGSAŞLGSAŞLSA. Kafanın içine bir kere girdi mi çıkmıyo, kaç saattir "nam nam nam nam nam nam nam" diye dolanıyorum etrafta, dedim "madem benim kafamı sikti bu lanet olası müzik, takipçilerimin de kafasıyla bir yakınlaşsın.".

Eğer videoyu açmadan okuduysan bu yazıyı, şerefsizin dik alasısın okur. Ya da akıllısın lan.

Ama ben daha akıllıyım. Çünkü en yakın zamanda bunu widget halinde sidebar'a yerleştirip infinite loop halinde sonsuza kadar çalmasını sağlayacağım. Çok güzel Türkilizce konuşurum genşler.

NAM NAM NAM NAM NAM NAM NAM!

şey. Biraz da kendimden bahsedeyimgşslkfls.

O son postu girdiğimin ertesi günü yazlıktan döndüm, 8 megabit internetime kavuştum falan, o yüzden blog yazmaya üşeniyodum ne zamandır. Bilin diye.

Pazar günü doğum günüm, 25 Temmuz'a tekabül ediyor. TEKABÜL ETMEK. hep kullanmak istediğim bir fiildi.

NAM NAM NAM NAM NAM NAM NAM!!!!!111

gideyim o zaman ben?

Hadi esen cullen.

Yazlık yazığı vol. 3 (bu böyle gider.)

2010-07-15T19:49:00.001+03:00

Ben yazlıktayım yine. Klimayı açtım oturuyorum falan. Kuzenlerim havuzda, diğer akrabalarım denizde.

Ben havuz sevmem.

Denizden de çok hazzetmem. Ama denizi tercih ederim.

Havuza genelde çocuklar veya bebekleriyle beraber babalar giriyor, burda öyle yani en azından. Niye öyle ki lan acaba?

Bugüne kadar havuzun içine işeyen birinin etrafında kırmızı boyalar olduğunu görmedim, bana çok kolpadan şeyler gibi gelir o mesela. CÜMLE KURAMADIM.

Kuzenlerim havuzun içinde ebelemecemsi bir şeyler oynuyorlar. Eskiden ben de oynardım, şimdi saçma geldi bak düşününce. Hatta aptalca. LAN?

"Ebelemecemsi" kelimesini yazdıktan sonra 2 defa kontrol ettim. Bi de dün gece saat 2 civarı "Kariyerimde yükselemememin tek sebebi yükseklik korkum" diye bir tivit yazdım, o saatte beynim daha çok çalışıyor galiba.

Klimayı 18 dereceye aldım.

Ülkemizde "stop" kelimesini "istop" olarak telaffuz edenlerin sayısı hayli fazla, bu yüzden "klima" kelimesinin "iklima" olarak değiştirilmesini ve öyle telaffuz edilmesini içeren bir öneri sundum, onay bekliyorum.

BİM'den her hafta düzenli olarak 3 tane bir litrelik şeftalili ice tea alıyorum. İçiyorum sonra. Bir litrelik kutusu 1.25 tl olm!

Havuz-deniz sevmememin nedeni biraz da şişko olmam. Düşünsene, millet "yaz geliyi olm" (arkadaşlarım şiveli konuşmuyor.) diye spor merkezlerine koşuyor, baklava dilimi, adonis kası yapıyor, ben aynı hızla "oof yaz geldi" diye starbucks'a koşup bilmemkaç yüz kalorilik fırapuçino içiyorum, göt büyütüyorum.

Sonra erimiyor bir de onlar, ayrılmaz bir parçam oluyor, onlardan ayrı kalamıyorumbazenfalanfilan.

Adonis kası sonradan yapılabilen bişey mi, yoksa şanslı insanlarda doğuştan varolan bir şey mi, onu da merak etmiyorum değil tabii.

BENDE ADONİS GÖBEĞİ VAR. Homer Simpson göbeği ya da.

LAN BİRA İÇMEM BİŞEY İÇMEM.

sinirlendim.

AMA HAKLIYIM.

Neyse gidip masa tenisi oynayayım.

Hava da sıcak.

SIPAAAĞNÇ KALK, SAAT DOKUZ OLDU

2010-07-14T12:23:00.000+03:00

Ben tatil yapıyorum.
Hem de evde.
Hem de ailemle. Bazen sülalemle.
Hem de bazen yazlıkta bazen evde.

BU Bİ ŞİİR DİİL OLM.

Ya şimdi şöyle, yazlıkta yedi sülalemizle kalıyoruz, babaanne, dede, hala vesaire. Bu vesaire lafının tam olarak açıklamasını bu yazının altına yorum olarak atan kişiye benden bir adet Behlül parfümü. Çakma.

Neyse. Sabahları babaannemin neşeli şakımasıyla uyanıyorum. "Çocuklaaar kalkın, SAAT DOKUZ BUÇUK OLDU!"

Haliyle insan bir sinirleniyor tabii. LAN TATİLDESİN, DOKUZ BUÇUK NE! O SAATTE ANCA YATIYOR OLMAN LAZIM!

Tabi bu benim görüşüm. Tatili erkenden yatıp, sabahın beşinde kalkıp denize gitmek olarak algılayan çok insan tanıyorum. AMA BEN DİİLİM. Üzgünüm.

Neyse yazlıktan şeyaptık eve geldik, dedim "Oooh sıpanç, yan gel yat şimdi, ser taşağı yat aşağı."

Sabah annemin şen kahkahaları ve "Sıpaanç, lan uyansana, saat on buçuk oldu, hatta onbir!" sesleriyle uyandım maalesef. Sonra yüzümü yıkamaya giderken klimanın kumandasının saatine baktım, SAAT 10:21! LAN HANİ BUÇUKTU, LAN HANİ ONBİRDİ!

Böyle yani. Bir de uyanma evresindeyken sesin kime ait olduğunu da anlayamıyorsun, bir küfürler saydırıyorsun içinden, sonra bi bakıyosun annen.

Ayıp oluyo tabi haliyle.

Waka Waka'nın ardından... (yazmasam olmazdı)

2010-07-13T20:44:00.000+03:00

glalşfsafsaşfsda, çok güzel oldu lan bu :D çokoşuma gitti.

Şimdi bir baktım da blogdaki yazılarıma, lan Waka Waka ile ilgili hiç bişey yazmamışım, AMA HİÇ BİŞEY. Hani "güzel şarkı" falan diyip geçmemişim de, bildiğin hiç bişey.

Şarkı güzeldi ama, hoşuma gitti. Aynı 2006'daki dünya kupası gibi, izlediğim tek şey Şakira'nın performanslarıydı, ve Dünya Kupası ilk başladığındaki o, siz Türkler Kick-off Celebration diyorsunuz sanırım, ordaki performansı çakkiseldi. Hani Freshlyground falan, o zenci kadın falan fistan.

Güzeldi yani, hoştu.

AMA O SONDAKİ...

İki gün önceden bahsediyorum lan. Böyle bi alkışlar falan sesler arasından "dis taym for, afrikaaaaaAEEEEE" diye bir ses geldi, inceden bir heyecanlandım tabii. Neyse başladı şarkı gayet güzel, dans eğlence falan, bacımız başladı söylemeye.

Ve fakat nedendir bilinmez, sadece sözlerin ilk iki satırını söyledi, gerisini playback yaptı hatun. Hadi ona alıştık tamam, 3 buçuk dakikalık şarkıyı 2 dakikaya indirmişler, başlamasıyla bitmesi bir oldu, hiç bir şey anlamadık hakim bey!

Olay böyle yani. Ama şarkı, genel olarak çok güzel, son performansı unutursak gerçekten şükela.

AMA ŞARKI ŞAKİRAYA AİT DİİL.

Hani "şakiranın şarkısı" falan diyoruz ya, diil yani. En azından nakaratı değil. O "saminamina e-e, waka waka eee, saminamina zangalewa, anawa a-a" bölümü, 1980'li yıllarda Kamerun'lu bir grup tarafından bestelenmiş, 10'a yakın cover'ı yapılmış, biri de Shakira'ya aitmiş. Neredeyse hepsini indirdim şimdi dinliyorum, güzel ama, EN GÜZELİ ŞAKİRANINKİ LAN.

Gerçekten de öyle.

Şimdi bunu öğrenip de, gidip arkadaşlarınıza "Şakira bestelememiş ki lan onu, çalmış, hırsız ırıspı kopyeci" falan diye dedikodu yapmayın, Shakira zaten hiç bir yerde "o şarkıyı ben besteledim, ov yea, en iyi besteci ve yorumcu dalında ödül almalıyım" falan tarzında konuşmamıştı.

Ben öyle biliyorum.

Velhasılı kelam, şarkı güzel, yorumcu güzel, Dünya kupası bitti, Ahtapot iyi sükse yaptı, İspanya coştu, Hollanda ağladı vesaire.

Bu da böyle bitti. Bakalım 2014 Dünya Kupası'nda neler olacak.

Sanki 2010'da neler olduğunu biliyormuşum gibi.

Nasıl çıkmışım? şlfksaşdskaşfad

İyi ki doğdun Simsıpanç'ın Blog Şeysi!

2010-07-10T21:17:00.020+03:00

O değil de, blogumun ismi ne kadar uzunmuş yahu.

Neyse.

Geçen sene, 10 Temmuz 2009'da saat 21.17'yi gösterirken, artık yazlıkta nasıl bunaldıysam, bir iki tıkla blogumu açıvermişim. Normalde ondan önce blogger nedir, blogspot kimdir, sorsan cevap veremezdim.

1 sene boyunca bazen günde 3 yazı yazdım, bazen 2 haftada 1 yazı yazdım falan, ama yazdım bişeyler. Sonra beğenmediklerimi sildim falan, toplamda 130 küsür saçmasapan yazı yazmışım.

AZ ASLINDA.

Sonra tabii blog tek başına yetmedi, Twitter, ardından Friendfeed, Formspring falan derken sosyal medyanın dibine vurdum (o ne demek bilmiyorum hala). Böyle böyle küçük bir takipçi kütlesi yaptım, yazıyorum, bir iki kişi de okuyor falan gibi bir şeyler işte.

BİR SENE OLMUŞ LAN RESMEN.

Yaşlandım.

Ayrıca evet, takipçi kÜtlesi. Kütle. Çünkü şişkoyum ben.

Hadi, 1 yıldır olduğu gibi ESEN CULLEN dostlar.

Ben küçükken salaktım.

2010-07-10T13:29:00.000+03:00

Geçenki yazlık yazımda bahsetmiştim ya hani, "bi çocuk var, 5 yıldır aynı şortu giyiyo" diye. O çocuk yazlığa geldiğimiz ilk sene benim arkadaşımmış lan, onu hatırladım. Benden bir yaş küçük.

2004 ya da 2005 yazı. Simsıpanç takriben 11-12 yaşlarında, ergenliğinin baharında. Öbür çocuğun ismini hatırlamıyorum, Ahmet olsun. Neydi lan hakkatten? Neyse. Biz bu Ahmet'le takılırdık falan, işte akşamları tavla okey falan bişeyler. İyiydi yani aramız.

O sene yazlığa yabancı uyruklu bir aile gelmişti, 2 çocukları vardı, birisi kız birisi erkek. Kız tahminen bizden iki üç yaş büyüktü, ismi de Carmen miydi, öyle bişeydi. Lan ben de isim hafızam geniş derdim.

Sen Ahmet git, bu kıza yazıl on yaşındaki halinle. Ben de güldüydüm tabii haklı olarak, lan on yaşındasın öküz, kime yazıyon. Bildiğin abayı yakmıştı, sabah Carmen, akşam Carmen.

Bi gün sıcaktan bunalmışım, buna havuza gidelim dedim kırk yılda bir. Normalde ben de sevmem havuz. Gel dedim, başka da arkadaşım yok ya. Gelmiyo, annesinin yanında oturuyo. Sinir oldum, ısrar da ısrar, ısrar da ısrar. Gelmiyor, ne yapsam nafile. Sonra ağzımdan şöyle bir cümle çıktı aniden:

"Gelmezsen Carmen'i sevdiğini annengile söylerim!"

Ama valla bilmeden olmuştu, hani o yaşta nerden bilcen şantaj yapmayı bilmem ne. En azından ben bilmiyordum. Oradan koşarak kaçtım. Zaten zayıf dönemlerimin sonuna denk gelir, sonra şiştim, bi daha öyle koşma şansım olmadı hiç.

Beni aşağıda buldu sonra bu: "Senin gibi dost olmaz olsun" falan tarzında kıro kıro şeyler söyleyip gitti. Sonraki sene apaçi gibi giyinmeye başlamıştı, bi daha da hiç konuşmadım zaten onunla.

Ben küçükken salaktım.

Belki de hala öyleyim.

Simsponge Photography

2010-07-05T16:25:00.001+03:00

BEN YENİ BLOG AÇTIM.

Yani açıcam. İsmi de başlıkta belirttiğim gibi "Simsponge Photography" olacak.

Korkmayın. İsmini öyle koydum, çünkü biliyosunuz eline her fotoğraf makinesi geçen "Ayşe Photography" "The Photographer Mahmut" şeklinde facebook sayfaları, fotobloglar falan açıyor. Ben de bunlara inat, dedim ki "Lan ben de Simsponge Photography diye bir fotoblog açayım, 3.2 megapiksellik telefonumla çekebildiğim komik fotoğrafları, yazım hatalarını paylaşayım, iyi kötü birkaç takipçim var, GÖT OLSUN BÜTÜN PROFESYONEL (!) FOTOĞRAFÇILAR." Nasıl göt edebileceğime dair hiç bir fikrim yok aslında. Neyse.

Blogun adresi şuan http://simspongephotos.blogspot.com/ Çünkü photography yazmak zor bence. Diye düşünüyorum yani. O yüzden böyle bir adres yapayım dedim. Ama değiştirebilirim belki de, yani photography yazmak ASLINDA ÇOK DA ZOR DİİLMİŞ BE. Neyse bi süre böyle kalsın da.

Bu blogumun da temasını yapmaya başladım, 10 Temmuz'da, yani bu caanım blogumun birinci yaşına girdiği gün ilk fotoğrafı koyucam ve blogu açmış olucam GENŞLER.

Simsıpanç Fotografi.

GÜZEL OLCAK LAN.

Yazlık yazığı vol. 2

2010-07-03T19:20:00.001+03:00

Bu yıl ilk defa yazlığa geldim lan.
Susanoğlu'nda bizim yazlık, Mediterranean Resort'un tam karşısında böyle garip renklerde bi yer. Beklerim.
O diil de harbiden çok sıkılıyorum lan, kendimi zor attım dışarıya da dandik bi internet kafeye geldim.
Ben havuz sevmem, deniz de olmazsa olmazım değildir açıkçası. Tatil anlayışım klimanın karşısında yan gelip yatmaktan ibaret. Bu sırada sitenin içindeki havuza giren insanları da inceleme fırsatım tabii ki oluyor.

Mesela bi çocuk var, yazlığı aldığımızdan beri aynı şortu giyerek giriyor havuza. 5 yıl mı ne oldu, artık kendiminkilerden birini vericem, sevaptır.

Ama hiç arkadaşım yok, en büyükleri benden 3 yaş küçük bebeler, ergenlik arefesindeki küçük çocuklar. Kuzenlerimle gün geçiyor falan gibi şeyler.

Bendeki haberler böyle. Ama bu akşam dönüyorum eve, rüzgardan kapısı açık tutulamayan odamda yatıcam, ooh mis.

Klavyenin içine sıçayım, ne biçim lan, bi tuşa 592384924892 kere basınca yazıyor.

0.facebook.com çok güzel bir icatmış, girin, girdirin. Nerde beleş oraya yerleş stayla.

Bir de, geçen yazımda 'taşaklı bi tema yapıyorum ov ye' falan demiştim ya, tema yapmaya başladım, çok taşaklı olmasa da bişeyler yapmaya çalışıyorum. http://simsponge-deneme.blogspot.com/ adresinden takip edebilir, yorumlarınızı bu yazının altına belirtebilirsiniz beyler.

Hadi esen cullen. O değil de internet kafenin saati iki lira lan. OHA. Yani bence pahalı.

Neyse.

BEN DEĞİŞİKLİK YAPTIM.

2010-06-27T21:29:00.002+03:00

Aslında değişiklik diil, hatta blogu başından beri takip edenler için küçük dozda bir nostalji bile sayılabilir. Ne güzel cümle kuruyorum lan? Heyecandan olsa gerek. Neyse.

Blogumun 1 yaşına girmesine on küsur gün kala (sayamadım eheh) temayı blogun ilk temasına çevirdim. Zaten öbür tema ne kadar uğraşıp didinip de yapsam bana biraz bok gözüküyordu, hoş değildi falan filan gibi şeyler işte.

En büyük hayallerimden birisi Ekşisözlük'te başlığımın açılmasıdır, bunu biliyor muydunuz beyler?

Neyse, 10 Temmuz'a kadar bu temayla dolanıcam ortalarda, sonra şeyaparım yine, çok güzel süper şahane bir tema yapıcam. Öyle böyle değil, hepiniz şaşkınlıktan donunuzun orta yerine bırakıvereceksiniz.

Esen cullen.

(Lan o değil de, o temayı yapamazsam asıl ben bırakırım donumun orta yerine. Öptüm.)

Adili sik nokta kom.

2010-06-25T19:50:00.001+03:00

☺ NAVBER? Artık yazıcam lan! Artık hep yazıcam. Bilgisayarı tuvalete götürcem, sıçarken yazıcam falan gibi şeyler.

☺ Feysbuk'ta Justin Bieber konulu paylaşımlara "şunda ne buluyonuz la mınagoyim" şeklinde paylaşımlar yapmaktan büyük haz duyuyorum.

☺ Aşk-ı Memnu resmen bitti lan. Bugüne kadar sadece dünkü bölümünü izlemiş bir insan olarak söylüyorum ki Behlül dışında tüm oyuncuların performansı vasatın üzerindeydi. Behlül harikaydı demiycem tabii ki. Hele o takma sakallı sahne, "Behlül kaçar" repliği falan, nereye havale edeceğimi şaşırdım, Allah'a havale ettim geri gönderdi, o derece.

☺ Ve fakat Aşk-ı Memnu'nun ülkemize kazandırdığı faydalar yadsınamaz. Mesela Simsıpanç Twitter sayfası dışında bir de Aşk-ı Memnu karakteri adına fake twitter sayfası açtım, kendi takipçi sayımı geçti. Ama simsıpanç olduğumu bilenler bir kaç kişi, o da ayrı.

☺ Ayrıca intihar sahnesini beğenmedim. Bence Adnan orda "sen benim oğlumdun böhüeh" şeklinde zırlayacağına Behlül'ün ağzına sıçmak suretiyle sahneyi heyecanlandırabilir, Bihter'in intiharıyla doruk noktasına ulaşabilirdi.

☺ Neyse ya, bir kaç post öncesine kadar "Aşk-ı Memnu izlemedim, entelim eheh" şeklinde dolanırken şimdi oturdum koca bir postu Aşk-ı Memnu'ya ayırdım. Ayrıca intihar İNTAHAR diye yazılmaz beyler. Videoları paylaşırken dikkat edin, ağzınızı yırtarım.

☺ Blogumun 1 yaşına girmesine az kaldı, heyecan dorukta.

☺ Ben şu ağladığım veda yazısını da sileyim teşekkür listesini alıp en iyisi. Gördükçe 'napmışım lan ben, blog candır, apaçi sıpanç' diyorum. Blogcan.org 'dan ise nefret ediyorum, nedenini biliyorsunuz beyler.

☺ "Beyler" benim için bir topluluğa hitap şeklidir, bayanlar da üzerine alınırsa sevinirim.

☺ Madde madde yazmayı özlemişim kalp.

☺ Pucca'nın kitabından 20 sayfa falan kaldı, KIYAMIYORUM Kİ OKUMAYA LAN. SİZ BİLİR MİSİNİZ BU HİSSİ ACABA.

☺ MHP'nin 40. yılı geyiğini yapmıycam ama geçen sene bu tarihte Maykıl Ceksın ölmüş lan. 1 sene ne çabuk geçmiş, hayretler içindeyim, CİDDEN.

☺ Bütün Twitter ve blog alemini Facebook'uma ekledim. İyi halt ettim falan gibi şeyler.

☺ MSN ve Facebook iletilerine "Suskunluğum asaletimdendir, her lafa söyleyecek bir cevabım var" diye başlayan sözü yazma kampanyası, BİT!

Ayrıca artık aktif bir Friendfeed kullanıcısıyım beyler.

☺ Cat, mimini aldım, en kısa zamanda şeyetcem.

☺ Adil Işık'ın web sitesinin adilisik.com olmasıdır beni üzen. Zaten soyadı Işık olanlara bu yüzden acıyorum, twitter'da da geçen yigitisik diye birisi takip etmeye başladı, "Taleplerini bu kadar açıkça dile getirme" diyecektim, sustum asaletimle. Suskunluğum asaletimdendir, her lafa...

☺ Beni kız zannetme kampanyası, BİT! Bundan sonra hayvan gibi küfür edicem beni kız zannetmeyin diye mınakoyim. Hayvan da nasıl küfür ediyosa.

☺ Gideyim artık ben?

☺ BEHLÜL KAÇAR. gşldkafşlasklşfkşafşsadkşlsşklfdş. Behlül kaçar, sıpanç sıçar.

☺ Esen cullen.

Hepimiz birer "Küçük Aptal"ız!

2010-06-13T21:21:00.001+03:00

"Naber beyler bayanlar, merdivenden kayanlar" şeklinde sıkıcı ve demode bir giriş yapmak isterim.

Ne zamandır "Yazcam yazcam, Pucca'nın kitabıyla ilgili yazı yazcam" diyordum, bugüne kısmetmiş.

Pucca'yı keşfedişim çok ilginçtir; (sanki keşfedip elinden tutan, şöhret basamaklarını tırmandıran benmişim gibi hayal ediniz) Bloxoo'yu ilk keşfedişimde (ne çok şey keşfetmişim, kaşif Simsıpanç.) "Bloglarda ne haltlar dönüyor?" diye bir blog görmüş, direk tıklamıştım. Şu an blog kapalı gerçi de, o zamanlar Pucca ile ilgili komik şeyler yazıldığını görmüştüm, "Herkesin ayran olduğu blokker: Çukka Pucca" yazısını görünce de A4Tech marka mausum sayesinde Pucca'nın hayatını okuyanlar arasına ben de girmiştim.

Reklamlar bitti.

Blogda gördüğüm ilk yazı "sevişilecek erkekler eşcinsel, eğlenilecek erkekler puşt, evlenilecek erkekler sümsük" adlı yazısıydı. Yüzümde garip bir tebessümle okudum yazdıklarını, ilk başta "o ne lan?" desem de zamanla Pucca'nın uzun cümlelerine, ilginç tamlamalarına, garip küfürlerine alıştım ve fanatiği oldum, tüm yazılarını okudum falan. Bu gibi şeyler işte.

Sonra Twitter açtım, bir baktım orada da aynı üslubun, aynı yazıların 140 karaktere sığdırılmışı duruyor, yine yüzümdeki aynı tebessümle "follow" butonuna tıkladım, kullandığım mouse ise hala aynıydı hala da kullanırım, çok memnunum tavsiye ederim. Neyse, oradan da yazdığı bütün tweetleri okudum neredeyse, bazılarına cevap verdim, o da bana cevap verdiği zaman sevindim, hatta Twitter'dan gelen "Pucca (PuCCaa) is now following you on Twitter!" başlıklı e-posta'nın ekran görüntüsünü alıp kısa bir süreliğine Facebook profil resmi yapmışlığım bile var (Tam itiraf.com'luk bir itiraf oldu, ama pişman değilim, yine olsa yine yaparım.).

Gerisi zaten malum, ilk önce Twitter'da gördüm iletisini "kitap çıkarıcam lan!" tarzında bir şey, dalga geçiyor zannettim haliyle, eminim başka insanlar da öyle zannetmiştir, TEK GÖT OLAN KİŞİ BEN OLMAK İSTEMİYORUM ANLASANIZA!

Kitabın 1 Haziran'da çıkacağını 15 Mayıs'ta öğrendim ve günler geçmemeye başladı. Abartmıyorum lan. Sonra 29 Haziran'da Pucca, kitabın ancak 3 Haziran'a yetişeceğini söyledi, iyice sinir oldum. Yine başka bir itirafımı daha sunmak isterim, Pucca Idefix'ten alınan kitapları öpeceğini söylediğinde de dalga geçiyor zannetmiştim, ve 3 Haziran akşamı D&R'dan kitabı aldım. Bu girişimden dolayı Okuyan Us Yayınları'nı, Cem Mumcu'yu ve sonunda başarıya ulaşmış olan Pucca'yı da, bunu büyük ihtimalle okuyamayacak olsa da tebrik ederim...

Son itiraf: Kitabı hala okuyamadım, sınavlarım bitmek bilmedi, bu cuma oturacağım başına ve bitecek yani. İlk 20 sayfasını okudum gerçi, bildiğim yazılarıydı zaten, sonra istemeyerek tekrar elimden bıraktım.

İlk defa bir kitabı bu kadar isteyerek almıştım, ve gerçekten başka bir kitabı bu kadar isteyeceğimi düşünmüyorum artık. Salağın biri "Pucca'nın gerçek ismi Ayşe Fatma Bilmemne, bunu da herkes duysun, alın bu da resmi, noldu göt oldun mu pukka" gibi bir blog yazısını yazdı, onu bile görmezden geldi, hiç söz etmedi falan. Onu bile gülerek karşıladı, Friendfeed'den gördüm kafadan atmıyorum. Açık söyleyeyim, ben böyle bir şey yapamazdım, hatta ağzına yüzüne küfür ederdim. Kötü olaylardan bile komik bir şeyler çıkarabilmesi çok okunmasının en büyük sebebi bence.

İşte yukarda saydığım nedenlerden dolayı yaklaşık 20 gün boyunca içim içime sığmadan kitabı bekledim, sonra öpücüksüz de olsa gidip kitabı aldım, hala okuyamıyor olsam da masamın üzerinde durması güzel.

Bu da böyle bir anımdır.

Sizden korkulur ha, napmışınız lan?! Eheh. kalp

2010-06-05T21:58:00.001+03:00

Gitmiyorum lan bi yere! NEREYE GİTCEM Kİ HEM BEN SİZİ BIRAKIP.
Canımsınız lan, aslında daha 5 gün vardı anketin bitmesine, ama ben ilk 5 Haziran'a ayarlamıştım, sonra şeyapmıştım, SABREDEMEDİM BAKTIM. TAMAM VURMAYIN.
Ama napmışınız lan? Ben hayatımda bu kadar anket oyunu bi arada görmedim ha, maşallah nüfus sayımı yapsam bu kadar oy alamazdım.
Eee'si, 53 oyun 35'i "eskisi gibi kal, biz seni böyle sevdik kalp" seçeneğine gelmiş. Gerisi teferruat (Bu kelimeyi geri dönüşümün şerefine kullandım.).
53 oy lan, ne çok sevenim varmış :D
Şimdi öbür yazıyı silsem mi naapsam diye düşünüyorum, yorum yazanlara da ayrıca teşekkür ederim, hepsine benden bir ayfon gfsşlakdfşsa. Dur o teşekkür ettiğim listeyi bi kenara not edeyim de, bi daha öyle bir sinir burhanı geçirirsem lazım olur. BURHANI yazmışım, değiştirmiycem bugün, kalsın öyle. Sinir burhanı. Buhran bey.

Velhasılı kelam (kelimeye gel, ov ye ÇILGINIM MEN), rüzgar gibi geri döndüm, esmeye devam edicem, hem de daha cıvık olarak. Cıpcıvık.

Ben hiç Aşk-ı Memnu izlemedim mesela.

Meraba, ben Simsıpanç...

Son yazım olabilir bu, belki de...

2010-05-24T22:08:00.003+03:00

(Komik bir yazı olmayacak bu, yani öyle tahmin ediyorum.)

Uzun zamandır yazı yazamıyorum, yazmıyorum, kendimi bu blog aleminde hiç bu kadar kötü hissetmemiştim sanırım. Neden bilmiyorum, ama artık burası bana sanki layık olmadığım bir yermiş gibi geliyor, burada başka birisiyim sanki, yapmacık falan.

Bilmiyorum, aslında ilk girdiğim kayıtlara baktım, daha bir benmişim sanki, daha içten, daha samimi. Sonra sanki böyle götüm kalkmış iki üç takipçi edindim diye, sürekli bir dedikodu, bir alay bir şey... "Bu yazıları ben mi yazdım?" bile dedim bazı yazılarda... Bazılarında ama, gerçekten gereksiz ve saçma geldiler...

Ben bu amaçla açmadım ki bu blogu? İçimi dökecektim, sevmediklerime küfürler yağdıracaktım falan... Böyle olmamalıydı. Şimdi bakıyorum, ben gibi değilim... Birkaç yazıdan sonra saçmalamışım... Belki de büyüdüm birazcık, neredeyse blogumun ilk yaşını kutlayacağım, gerçekten küçüktüm, ve bilmiyorum gerçekten nasıl kendimi rahat hissedeceğimi... Bir iki yazımı sildim, ama hala tam olarak rahatlayabilmiş değilim, 157 olan toplam yazı sayım bununla birlikte 144'e indi.

Pişman değilim, ama sanki yeniden başlasam daha mı iyi olacak acaba? Ya da tümden kapatıp gitsem bu blogu, Twitter'da devam etsem?

Ben bir anket açayım en iyisi. Ya bundan sonra daha içten, daha samimi yazayım, belki benim eski reklamcı kişiliğimi, köşe yazarımsı ve artık garipsediğim stilimi de beğenen vardır, eskisi gibi devam ederim, ya da kapatır giderim bu blogu.

İşte böyle. Birçok blog yazarı ile tanıştım, bazılarının bloglarını küçük küçük yorumlarımla süsledim, onlar da yorumlarını benden esirgemediler...

Dediğim gibi, bu yazının son blog yazım olması ihtimalini göz önünde bulundurarak bir kaç kişiye teşekkür etmek istedim.

Beni blog yazmaya ilk başta zorlayan, sonra yazılarımı okuyup yorum yazması için benim onu zorladığım La Shadow 'a teşekkür ederim.

Yorumlarıyla beni yalnız bırakmayan, kendime yazmışım gibi hissettirmeyen cAt, Flying Lady, Bora-MAN, Serkan, Rectoa, Çağatay Gülümser, Hope, Trakedi, Cesetizleri, Bittersweet, Ayşenur, İrem, Mr_lonely, Ascension, Sara ve larose.Gizzy'ye, yazılarımı okuyarak beni tanımış ve benimsemiş olan, bana gerçekten gülen (ki bu benim için çok önemlidir) Süm'e teşekkür ederim...

Anketi açtım, Haziran'ın 10'una kadar burayı bırakacağım, o gün de sadece sonuçlara ve bu yazıya yapılan yorumlara bakarak karar vereceğim.

Her son yeni bir başlangıçtır belki de.

Haydi, bu lafı belki son duyuşunuz, esen cullen...